Zegen en zaligheid

December is zo’n maand waarin je, wanneer je niet oplet, van begin tot eind geleefd wordt. Het begint half november of misschien al in september met allerlei sinterklaasperikelen. Nog voor dit feest goed en wel gevierd is, komt kerst in beeld. Nog meer lichtjes en gezelligheid, familie en vriendengedoe. Ieder jaar weer een hele reeks verplichte nummers op de radio en in de agenda. Neutraal hierin staan lijkt een onmogelijkheid. Of je vindt het geweldig en gaat helemaal op in de muziek, foute truien en bijbehorende films. Of je trekt je terug op een verre bestemming zonder er maar een woord aan vuil te maken. Iedere familie of vriendengroep heeft van beide kampen wel een paar vertegenwoordigers, die dan om wille van de lieve vrede toch met elkaar verenigd moeten worden.

Daarbij zijn er dan nog wat goede doelen die iets van ons verwachten, want naast onszelf hebben we dit jaar ook echt wel aan het milieu, onze medemens of verwaarloosde dieren gedacht. Alsof je op het einde van het jaar nog even kunt compenseren voor nalatigheid van de maanden daarvoor. Onder het mom van ‘met de feestdagen kan je toch niemand in de kou laten staan’. Daarbij geeft het natuurlijk een dubbel lekker gevoel, wanneer je met elkaar iets kunt betekenen voor een ander. Een kaartje, een pakketje of gewoon wat geld en onze plicht zit er weer op. Iedereen is jolig, vrij en gelukkig, ongeacht hoe het afgelopen jaar eruit zag of de vooruitzichten op het nieuwe dat komt.

Zeker wanneer je door omstandigheden niet aan bovenstaande beschrijving kunt of wilt meedoen, is het een oppervlakkige, glimmende janboel. Alles wat je nodig hebt is liefde, wordt ons verteld, bij voorkeur groots en meeslepend. En ondanks dat zelfs Paulus beweerde dat de liefde de grootste is in de drieslag (1 Korintiërs 13: 13), blijkt zonder geloof en hoop ook die liefde maar van beperkte waarde. Dus laten we elkaar hierop wijzen, voorbij xmas naar de hoop die in ons is. Terug naar een zalig kerstfeest, waarbij we elkaar persoonlijke wensen vertellen, in plaats van een appje te sturen. Elkaar ook tot een zegen te laten zijn, niet (alleen) doelen veraf, maar mensen dichtbij. Al is het een kribje of gruwelijk kerststuk, de intentie te zien en dankbaar te zijn.

Geef een reactie