Het mooie van ons brein is toch wel dat we voortdurend kunnen evalueren. Wat is verstandig, wat is leuk en waar kan het nog beter? Je mening en gedrag bijstellen op basis van wat je overkomt, leert of ervaart. Eenvoudig omdat je één keer je neus brand aan het bakblik, nadat je te dichtbij aan het snuffelen was toen het uit de oven kwam. Maar ook met betrekking tot onderwerpen als de zin van het leven of je levensovertuiging. Voorwaarde is wel dat je de hersens een beetje de ruimte geeft om in de ontspannen modes van tijd tot tijd te bezien hoe het ervoor staat. In de voortdenderende sneltrein van het dagelijks leven komt het er niet altijd van. Een moment van reflectie aan het begin van de week tijdens een kerkdienst bijvoorbeeld, of terwijl je een strandwandeling of fietstocht maakt.

Publiekelijke ideeën

Vaak gaan de veranderingen in je denken of doen dan ook ongemerkt, tot iemand je erop wijst dat je voorheen echt een andere instelling had. Zeker bij publieke figuren kunnen uitspraken of gedrag uit het verleden nog wel eens worden opgehaald. Wanneer ze volgens een vraagsteller in schril contrast staan met de huidige ideeën of acties van die persoon. Alsof iemand aan de hele goegemeente verantwoording voor een verandering moet afleggen. Of verklaren wat er in het leven is voorgevallen dat tot deze actie heeft geleid. Raoul Heertje heeft hier juist bewust voor gekozen. Hij neemt de kijker in een serie mee naar de omgeving uit zijn verleden, zijn teleurstellingen en de oude vrienden die hij er achterliet. Hij reflecteert op veranderde ideeën en gemaakte beslissingen. Om te zien of het de juiste waren en of hij nog eens eenzelfde beslissing zou nemen.

Israël

Hij zat als Joodse jongen bij een zionistische jeugdbeweging en het was zijn droom om in Israël te gaan wonen. Toen het in 1982 zover was, viel het leven hem er zo tegen, dat hij na drie jaar remigreerde naar Nederland. Israël voelde niet als het beloofde Joodse staat, met alle onrecht die er was tegen Palestijnen. Het blijft een heel actueel onderwerp. Vanuit het christelijke, getraumatiseerde westen van na de tweede wereldoorlog, zagen we Israël als de genoegdoening voor alle ellende die we hadden laten gebeuren of waar we zelfs actief onderdeel van waren. Men was verblind voor de gevolgen voor de Palestijnse bevolking. Een groep die er in de loop der jaren steeds beroerder vanaf komt. Hoe complex die is, komt heel duidelijk naar voren in de serie.

Beide groepen beroepen zich op God en hun eeuwenoude wortels in het gebied. Beiden worden wezenlijk bedreigd en voelen zich gedwongen hun leefwereld te verdedigen. Weinigen voelen zich genoodzaakt de situatie nog eens gezamenlijk te heroverwegen.