Volksverlakkerij

De laatste tijd is er veel te doen om een aangifte tegen de tabaksindustrie. De industrie voegt willens en wetens allerlei stoffen aan sigaretten toe. Deze worden daardoor nog verslavender en slechter voor de gezondheid worden, dan het aroma en de rook op zich al doen vermoeden. Verslaafden zien zichzelf als slachtoffers van de industrie. Ze zijn vaak al als kind begonnen en nu volledig afhankelijk en niet in staat te stoppen met roken. Daarbij zou de invloed van de tabaksindustrie tot in de politiek reiken, waardoor ze op slinkse wijze haar producten kan blijven promoten. Niet-rokers hebben weinig mededogen, voor het roken van een sigaret kies je immers telkens zelf. Zo wuiven we het probleem van een ander weg en houden ons eigen leven als maatstaf. Maar zolang longkanker in de leeftijdsgroep van 15 tot 64 jarigen met afstand de belangrijkste doodsoorzaak is, valt er nog wel wat te winnen. Voortijdige sterfte noemt men dat, ook al zo’n verwijtende term, als je nu gewoon ‘normaal’ zou leven, had je nog jaren langer kunnen leven.

Paria

Wat mij dan opvalt, is dat menig discussie over dit onderwerp wordt gevoerd met een goed glas erbij. Waar de roker in onze maatschappij inmiddels weggezet wordt als paria, kan de persoon die ’s avonds of in een groep niet ‘gezellig een drankje meedoet’ makkelijk voor hetzelfde versleten worden. Dat je letterlijk gevraagd wordt wat je dan heel de avond moet drinken. Of dat er allerlei alcohol-vrije varianten van alcoholhoudende dranken op de markt komen, zodat je toch het idee hebt dat je erbij hoort. Is dat dan geen volksverlakkerij? Drinken is lang niet zo dodelijk als roken, maar de schadelijkheid ervan wordt wel behoorlijk onderschat. Wanneer je kijkt naar de definitie van het CBS voor ‘zware drinkers’, dan betreft dat mannen die minstens eens per week 6 of meer glazen alcohol per dag drinken of vrouwen die minimaal 4 glazen nuttigen. Allicht moet je dan toch even slikken. Wat niet wil zeggen dat het wel goed is, wanneer je die 4 tot 6 of eentje meer of minder over de hele week uitspreid. Zolang alcoholverslaafden de grootste groep zijn binnen de verslavingszorg, kunnen we ook voor deze problematiek niet wegkijken.

Nationale Preventieakkoord

In het Nationale Preventieakkoord waar momenteel aan gewerkt wordt, is ‘problematisch drinken’ nog wel opgenomen. De vraag is wel welke maatregelen dit concreet oplevert. Want nu al plaatst de minister er een opmerking bij dat hij zelf ook wel een biertje lust. We kunnen immers niet alles wat leuk en lekker is verbieden. Misschien hebben we er meer aan, wanneer we beseffen dat gezelligheid niet verbonden is aan alcoholpromillages en we onszelf na hard werken of een boel ellende niet hoeven te belonen met een peuk of snack.

Geef een reactie