Volksraadpleging

Bij gebrek aan vertrouwen in iedereen behalve jezelf, is de kloof tussen ons en eenieder die boven ons staat ook groter dan ooit. Althans, dat lijkt een beetje de tendens. Alsof mensen die ergens voor gestudeerd of hun hele leven hard voor gewerkt hebben, niet het nodige zouden weten van de zaken waar ze al die tijd mee bezig zijn geweest. Over het algemeen zijn mensen best doorzetters, investeerders, die plezier hebben in wat ze doen. Politici, bijvoorbeeld, mensen die het belang van Nederland in een groter geheel zien, in periodes van langer dan vier jaar en beleid breder dan hun individuele ideeën. Anders houdt je het niet vol, val je door de mand en word je ingehaald door mensen die er wel echt voor gaan. Maar goed, in de media komen regelmatiger de missers dan de geslaagde verhalen naar voren zo lijkt het.

Om het gat tussen volk en vertegenwoordigers wat te dichten en er zeker van te zijn dat het beleid dat men voorstaat wordt gesteund grijpt men tegenwoordig dan naar een peiling of referendum. Zelfs door mijn werkgever werd ik laatst uitgenodigd voor een zogenaamd referendum, door middel van tientallen stellingen waarover ik een mening zou moeten hebben binnen een halve pauze tijd. Mijn kwaliteit ligt meer inhoudelijk dan op het vlak van oeverloos overleggen. Daarom vraag ik me af waarom ik mijn mening moet geven over hoe de zaak geregeld moet worden. Er zijn mensen die zich daarin verdiept hebben en die daar samen over kunnen debatteren. Dat levert volgens mij meer op dan al die goed bedoelde lijsten, waar mensen keuzes moeten maken op basis van wat hen zojuist in een paar regels is uitgelegd.

Dat iedereen graag ten allen tijde overal een mening over wil geven op sociale media, wil niet zeggen dat daar ook een beleid op te bouwen is. In hoeverre denkt men hier werkelijk dichter mee bij ‘het volk’ te komen? Men kan dan tenminste zeggen dat de meerderheid het met een bepaald idee eens was. Maar hoe geïnformeerd zijn de ondervraagden? Wat het tot nu toe oplevert is vooral verbijstering over de manier waarop het gaat en wat de uitkomst is. Een uitslag die tegen alle verwachting in toch heel anders is dan gedacht. Misschien zegt dat eigenlijk al heel wat. Wetenschappelijke onderzoeken die allerlei significante resultaten laten zien, zijn vaak al lastig of niet te reproduceren. Referenda kunnen volgens mij zeker zo’n beeld laten zien, als je het een week later nog eens zou doen, is het maar de vraag of de uitslag hetzelfde zal zijn. Veel factoren hebben invloed op de uitkomst, alleen al de formulering van de stellingen, de timing en natuurlijk de stemmingmakerij er omheen.

Geef een reactie