Verjaren

Wanneer staat een schandaal ver genoeg van je vandaan om er een boekje over open te doen? Dit wordt onder andere bepaald door hoe ver iets van je af staat. Je eigen fouten neem je het liefst mee je graf in. Uit de sportwereld zijn wel een aantal voorbeelden bekend waarbij na zo’n 10 tot 30 jaar, een sporter zelf of een journalist met de waarheid boven tafel durft te komen over een sportprestatie. Kijk je naar de tweede wereld oorlog dan lijkt het rond 4 en 5 mei wel alsof iedereen een verzetsheld of onderduiker in zijn familie of buurt had. Maar je hoort vrijwel niemand zeggen dat zijn opa nsb’er was. Terwijl dat er toch ook heel veel hebben moeten zijn.

Als je wat schaamte en ellende betreft in gradaties zou kunnen spreken, hebben we er morgen ook nog wel een te gedenken. Het is 1 juli Keti Koti, de dag dat in 1863 de slavernij werd afgeschaft in de Nederlandse West-Indische koloniën. Deze dag wordt pas sinds 2002 ook in Nederland herdacht. We hebben er dus 139 jaar over gedaan om ons enigszins over onze schaamte en/ of ontkenning heen te zetten, om te kunnen gedenken wat we onze medemens ruim 200 jaar lang hebben aangedaan. Daarbij hebben de Keti Koti of Kwaku festivals dan nog de meeste aantrekkingskracht. En het prachtig dat we samen de vrijheid kunnen vieren, maar dat niet zonder kennis te hebben van wat zich in de familiegeschiedenis van zo vele Surinamers en Antillianen heeft afgespeeld. Naar een festival toe gaan en genieten van goede muziek en lekker eten kan overal, maar dit is geen feest als elk ander. Als je het viert zonder de geschiedenis te erkennen, vier je alsnog niet samen.

Laten we ons morgen ervoor inzetten om, waar het ons vaak niet lukt, nu echt te verdiepen in onze medemens, in diens verleden en hoe dat meeweegt in het heden. En hoe wij daar, hoe ver het misschien ook van ons af lijkt te staan, mee om kunnen gaan.

Geef een reactie