Verantwoordelijk

Het lijkt erop dat het nemen van verantwoordelijkheid behoorlijk moeilijk is geworden in onze westerse samenleving. Je ziet het in allerlei gelederen van de maatschappij terug. Van moeders die het gedrag van hun (peuter)puber beoordelen en concluderen dat de kinderen toch echt een eigen wil hebben en je daar niet zoveel tegenin te brengen hebt. Tot politieke partij’en die geen notie nemen van de financiële gevolgen van hun plannen, omdat het niet representatief genoeg zou zijn.

Men gooit de handen in de lucht, want ja, ik kan er toch niet aan doen dat mijn kind zo doet of dat mijn plannen niet uitvoerbaar blijken te zijn. Maar uiteindelijk zal iemand toch ergens een rol in moeten hebben. Een kind kan zichzelf niet opvoeden, zelfs een volwassene of politieke partij heeft zo nu en dan een correctie nodig. Een goed voorbeeld en de nodige bijsturing hier en daar zijn dus de minste vereisten om je kroost vaardigheden bij te brengen die voor het verdere leven noodzakelijk zijn. Zo streng en strak georganiseerd als vroeger hoeft het allicht niet te gaan, slaan met een liniaal of slippers gaat nogal ver. Maar ook wanneer je van mening bent dat je problemen pratend op moet lossen, moet je dat op cruciale momenten dan wel doen. Ook als het geen leuke boodschap betreft. Je kunt niet blijven weglopen wanneer het even niet gaat zoals je had verwacht of je even niet meer weet hoe het nu verder moet. Wanneer je dingen veronachtzaamd en wacht tot je kind of ‘het volk’ zelf de juiste weg ontdekt heeft, zou het nog wel eens een hele lange en onzekere tocht kunnen worden.

Het is fijn om bepaalde zekerheden te hebben, te begrijpen waarom mensen keuzes maken of ideeën hebben. Wanneer je dan oud en wijs genoeg bent kan je altijd voor jezelf nog bepalen of deze keuzen en meningen ook voor jou van toepassing zijn, of dat je toch naar een andere weg op zoek moet. Wanneer je zogenaamd vrij gelaten wordt om overal zelf uit te vinden wat goed en kwaad is, loop je regelmatig tegen onbegrip op. Ook een leermeester natuurlijk, maar of dat je nu perse een beter mens maakt vraag ik me af. Bovendien, wanneer je nooit geleerd wordt dat je soms een les ergens uit moet trekken, is het maar de vraag of je een ontwikkeling door kan maken. Wellicht loop je dan het risico om eindeloos in dezelfde kringetjes te blijven draaien en weg te willen lopen voor elke verantwoordelijkheid.

Geef een reactie