Vader en moeder worden

Vorig jaar ging een Amerikaans relaas op facebook viral, omdat erin beschreven werd hoeveel werk huisvrouwen te doen hebben. Ouders vielen over elkaar heen om het bericht van positief en negatief commentaar te voorzien. Blijkbaar vinden we het belangrijk om te laten zien dat zelfs een ouder die geen carrière tijger is, niet stilletjes op de bank kan zitten genieten van het kroost. Waarom?

We leven in de luxe positie dat je er veelal als partners samen over kunt beslissen of en wie in meer of mindere mate de zorg voor de kinderen op zich neemt. Daar begint het immers, dat je als ouders samen verantwoordelijk bent. Daarbij word je je alleen maar meer bewust van alle klussen die je thuis moet doen, als je ook buitenshuis werkt. Het huishoudelijk werk moet dan gedaan worden in de uren die je zogenaamd thuis bent voor je kind. Tenzij je een poets of (schoon)moeder in de arm neemt voor het huishouden en de boodschappen laat thuisbezorgen. Alhoewel je jezelf ook af kunt vragen door wie je leven dan bepaald wordt. Als je de zorg voor je huis, kind en innerlijke mens allemaal uitbesteedt om maar aan je deadlines te kunnen blijven voldoen, is het misschien een beetje uit balans.

Je bijdrage leveren in de maatschappij is natuurlijk belangrijk, je kunt niet alleen voor jezelf en je eigen gezin leven. Toch mag het volgens mij weer niet zo’n rol spelen dat het je verder geen ruimte laat voor een eigen leven. Er worden heel wat maatschappelijke rollen verwaarloosd, die voorheen door thuisblijfvaders of –moeders werden vervuld, om maar aan die loopbaan te blijven bouwen. Zo blijft het zoeken naar evenwicht, je kind ontwikkelt door en heeft steeds andere behoeften en zelf kan je van inzichten veranderen. Wat eerst goed beviel als werk-privé verhouding, kan na een paar jaar vastlopen. In theorie kan je van de een op de andere dag een kindje krijgen, maar je blijft je voor de rest van je leven als vader en moeder ontwikkelen.

Geef een reactie