Series kijken

Voor de een is het de ultieme ontspanning, de ander ziet het als een zoveelste verslaving; series kijken. Ze zijn er in alle soorten en maten, zodat iedereen toch zo’n twee of drie reeksen kan volgen en de nodige gespreksstof tot zijn beschikking heeft bij de koffie automaat. Van jongs af aan kan je de tijd ermee vullen, nog een filmpje en nog een. Ow, en nu je toch kijkt, deze vind je vast ook heel leuk. Zo vliegen de uren voorbij en wordt ons brein vol geperst met allerlei informatie, beelden en emoties.

13 redenen

Momenteel is er het nodige te doen om een serie voor tieners. Het verhaal is gebaseerd op een boek over een meisje van 17 jaar dat de nodige ellende te verduren krijgt en uiteindelijk een einde aan haar leven maakt. De sores waarin het meisje verzeilt raakt en de suïcide komen allemaal expliciet in beeld. Daarbij wordt de zelfdoding weergegeven als enige uitweg voor het meisje. Toch werd in Amerika, toen deel één in 2017 uit kwam, beredeneerd dat kinderen vanaf 11 jaar hier wel naar konden kijken. Toen bleek dat de serie ook daadwerkelijk populair werd onder tieners, werden ouders door scholen gewaarschuwd voor de impact ervan op de jeugd. Meekijken en bespreekbaar maken, dat soort adviezen. In Nederland werd de serie uitgebracht met kijkwijzer 16 a 18 jaar.

Levenseinde als oplossing

Recent werd een onderzoek gepubliceerd waarin een ongebruikelijke toename in het aantal zelfmoorden wordt beschreven in 2017. Bij kinderen tussen de 10 en 17 jaar oud!! Deze toename deed zich voor in de maand van de aankondiging van de serie en ook een aantal maanden daarna. Het is lastig om dit direct te linken aan de serie, omdat bij altijd meerdere factoren een rol spelen. Maar de experts wijzen erop dat de tieners zich makkelijk kunnen identificeren met de hoofdpersoon, omdat ze veel problemen heeft waar de jeugd ook mee te maken heeft. Daarbij wordt het einde aan haar leven als een soort onontkoombare uitweg gepresenteerd, die ook in het vervolg van de serie centraal staat.

Richtlijnen voor de media

Inmiddels is de serie zo populair dat er ook een deel twee uitgekomen is en gewerkt wordt aan een deel drie. De producenten hebben wel een waarschuwingsclausule opgenomen, maar daar blijft het tot nu toe bij. Betrokken acteurs die om hun mening gevraagd wordt, houden vol dat het vooral bedoeld is om problemen als online pesten uit de taboesfeer te halen. Maar inmiddels is wel duidelijk dat door de manier waarop het verhaal gepresenteerd wordt, de boodschap op zijn minst verkeerd overkomt. Bovendien hebben ze de  richtlijnen voor de media genegeerd, het is namelijk niet toegestaan om zelfdoding expliciet in beeld te brengen. Wanneer je suicidaal bent kan je met dit soort beelden geholpen zijn en zeker jongeren blijken hiervoor gevoelig.

Ongegronde keuzes

Vertwijfelt vraag ik me af hoe zich dit verhoudt tot het nieuws over inentingen en glyfosaat. Middelen die hun nut bewezen hebben in de gezondheidszorg of de landbouw, maar op een of andere manier gelinkt worden met mogelijke gezondheidsschade. De nadelige gevolgen voor de gezondheid zijn nooit onomstotelijk vastgesteld, terwijl de middelen al jaren hun van nut zijn. Toch gaat iedereen ineens op zijn achterste benen staan en protesteren tegen het spul. Maar wanneer een onbenullige serie uitkomt waar niemand werkelijk baad bij heeft en waarbij experts herhaaldelijk waarschuwen voor de geestelijke gezondheid, blijven we onze kinderen er gewoon aan blootstellen. We zijn zo slecht in het inschatten van risico’s, dat we keer op keer de gekste keuzes maken.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *