Samen leven

In onze maatschappij staan individuele ervaring, ontplooiing en zelfbewustzijn hoog in het vaandel. Iedere seconde moeten we bezig zijn met iets meer of minder nuttigs voor onszelf. Natuurlijk hebben we ook veel vrienden om ons heen en regelmatig borrelen met collegae is een must. Maar in hoeverre luisteren we echt naar wat de ander te vertellen heeft, zijn we oprecht geïnteresseerd of nemen we de moeite om de medemens te helpen? Langs de brede stroom in de samenleving die in sneltrein vaart door dendert, verblijven allerlei mensen (tijdelijk) in de marge. Maar ook wanneer het wat minder gaat, is het van belang dat je ‘de strijd aangaat’ of ‘er sterker uitkomt’. Als het maar nut heeft en je verder helpt en het niet te lang duurt, want we moeten door. Soms lijkt het waarde van nuttig bezig zijn er vooral in te liggen dat we voortdurend druk zijn, terwijl het in feite lege, betekenisloze poeha is.

Wat de overheid ook probeert om de Nederlanders maatjes of mantelzorger te laten zijn, het saamhorigheidsbesef lijkt ver te zoeken. Deels komt dit doordat we veel mobieler zijn dan voorheen. Het is niet vanzelfsprekend om dicht bij je familie of langer in eenzelfde buurt te blijven wonen, waardoor relaties minder stabiel, kortdurend en vaak oppervlakkiger zijn. Anderzijds kan je je afvragen in hoeverre het ook een gevolg is van individualisering, een gebrek aan gemeenschapszin en solidariteit.

Ik werd gegrepen door wat ik las in ‘De theologie van het Oude Testament’ van de HSV Studiebijbel (Uitgeverij Royal Jongbloed, Heereveen, 2014), waar onder andere geschreven wordt over Gods’ verbond met Zijn volk (‘Deelgenoten zijn van het verbond’, punt 4 van ‘De bouwstenen van het verhaal’ pagina 18). In het eerste deel van de Bijbel wordt uitvoerig beschreven hoe God een verbond aan gaat met de aartsvaders en hen een groot volk belooft dat in dit verbond met God zal leven. Telkens wordt het volk teruggewezen op dit verbond, in goede tijden, maar ook wanneer zij de fout in gaan of het moeilijk hebben. De focus ligt hierin dus vooral op de collectieve relatie van het volk onderling en met hun God. Er wordt op de geschiedenis gewezen, wat het volk allemaal al heeft meegemaakt en hoe ze samen verder kunnen. Vaak wordt wel een enkele persoon aangesproken om een rol te spelen binnen dit volk, maar zijn of haar functioneren is ten dienste van de rest en de boodschap van God is niet zozeer voor zijn of haar persoonlijk leven. De auteurs van de Studiebijbel sporen de lezer dan ook aan na te denken over de rol van God’s verbond met het het hele volk. We geloven dat dit verbond, sinds het Nieuwe Testament, ook geldt voor ieder die in Christus gelooft. Wanneer je vanuit dit idee naar je geloofsleven kijkt, kan je jezelf afvragen wat jouw rol is binnen God’s volk en binnen de maatschappij waarin je leeft.

In hoeverre leggen christenen, in navolging van de maatschappelijke individualistische trend, te veel de nadruk op persoonlijk geloof en eigen gewin? De bijbel laat zien dat God aan ons vooraf gaat en dat het Hem om alle volken van de aarde te doen is. Ieder mens is daarin van belang op zijn of haar plaats. Misschien is het daarom goed om je blikveld meer te verruimen, buiten je individuele geloofsleven naar alle aspecten van je leven. Zo kan je wellicht meer betrokkenheid op de maatschappij ontwikkelen en jezelf en anderen tot dienst zijn.

Beginnen je handen al te jeuken, maar weet je zo snel niet voor wie je iets zou kunnen betekenen? Kijk eens op een site als  http://stichtingpresent.nl/ of http://stichtinghip.nl/home.html. Deze organisaties zetten zich in voor allerhande vrijwilligerswerk, van eenmalige individuele klus tot actief alternatief voor je borrel met collegae.

Geef een reactie