Persoonlijk geloof

Persoonlijke geloofsbeleving is voor veel mensen erg belangrijk. Zowel zoekers die het moeilijk vinden een bepaalde stroming te kiezen, omdat ze het idee hebben dat God zich niet duidelijk aan hen openbaart, als christenen die zo nu en dan een bevestiging ‘van boven’ nodig hebben. Bekeringsverhalen zoals ‘De Belijdenissen’ van Augustinus zijn voor de meesten wel bekend. Het liefst zouden we allemaal zo’n persoonlijke ervaring hebben, waardoor ons klip en klaar wordt wat de waarheid is. Ieder van de wereldreligies pretendeert een dergelijke boodschap in handen te hebben, maar wanneer je jezelf er werkelijk in verdiept is dat bericht vaak toch niet zo onomstotelijk als men doet voorkomen. De mooiste openbaringsverhalen doen de ronde, maar hoe zit het met mensen die proberen God te vinden, maar tot de conclusie komen dat het iets anders was waar ze naar zochten en God daarom niet vonden op het pad dat ze gingen?

Zelf ben ik erg onder de indruk van ‘Door de nauwe poort, Mijn zeven kloosterjaren, een spirituele ontdekkingsreis’ van Karen Armstrong (Uitgeverij De Bezige Bij, Amsterdam, 2007). Het is een autobiografisch boek over een dergelijk verlangen naar persoonlijk geloof. De schrijfster verteld hoe zij in het klooster terecht kwam, over haar zoektocht naar God en hoe dit alles haar gemaakt heeft tot wie ze nu is. Het confronterende in haar boek vind ik dat men, zelfs in een klooster, zo gericht kan zijn op zichzelf dat je God niet vind. Karen Armstrong heeft zich in de loop der jaren verdiept in allerlei religies en er verschillende boeken over geschreven. Ook heeft ze één van de Four Freedoms Awards gekregen, namelijk die voor vrijheid van godsdienst (2008, http://www.fourfreedoms.nl/nl/laureaten.htm). In de inleiding van dit boek schrijft ze dat het in die zoektocht niet tot een echte openbaring van God is gekomen, maar dat ze soms wel een moment van transcendentie ervaart (transcendentie wordt in de van Dale omschreven als een ervaring die de grens van de zintuiglijke waarneming te boven gaat).

In onze tijd is er waanzinnig veel geschreven en gezegd over allerhande spiritualiteit, waardoor je al snel door de bomen het bos niet meer ziet. Individuele verhalen zijn erg populair, omdat we graag persoonlijke voorbeelden hebben om na te volgen. De vraag is in hoeverre dit allemaal bijdraagt aan de werkelijke boodschap of vooral ruis veroorzaakt. Een bekeringsverhaal is een weerspiegeling van wat het geloof doet met iemands leven, maar zo zal het nooit nog eens gebeuren, omdat we allemaal andere personen zijn, met eigen ervaringen en karakters. Geloof is een persoonlijke relatie met God, die er voor iedereen anders uit kan zien. Verhalen van anderen kunnen dus inspirerend zijn en aanmoedigen om zelf ook op zoek te gaan, maar nooit de uitkomst brengen van hoe geloof in jou leven een rol kan spelen.

Geef een reactie