Wie is toch de figuur om wie elk jaar weer alle kinderen staan te zingen van half november tot begin december? Matthias Rouw heeft er een mooi boekje over geschreven. Eerder verdiepte hij zich al in de woestijnvaders, dus hij is bekent met oude verhalen over inspirerende figuren. Het boek benoemt verschillende legenden die bekend zijn over Nikolaas en en passant krijg je als lezer ook een inkijkje in het leven in die tijd.

Nikolaas werd in 265 nChr geboren, zijn naam betekent vrij vertaald ‘volksheld’, dus dat kon eigenlijk niet missen. Zijn ouders waren vermogend en deelden hun bezit met de armen. Daarnaast was het in die tijd gebruikelijk om op woensdag en vrijdag te vasten. Dit hield in dat ze op die dagen geen dierlijke en luxe producten aten en dronken.
Nikolaas werd bisschop van Myra, het huidige Demre in Turkije. Waar hij zich inzette tegen allerlei vormen van onrecht. Zo gooide hij ’s nachts in het geniep zakjes goud bij minderbedeelden naar binnen. Wanneer iemand zijn goede daden ontdekte, liet hij de ooggetuige beloven erover te zwijgen tot na Nikolaas’ dood. Zo gebeurt het dat na zijn overlijden op 6 december (rond 340) de mooiste verhalen over hem de ronde deden. Een deel daarvan is bewaard gebleven en vinden we onder andere terug in iconen in kerken in het Oosten van Europa.

Een zeer geschikt persoon om je nog eens in te verdiepen dus. Een aantal van zijn gewoonten vinden we nog terug in onze huidige traditie, maar er komt nog heel wat meer bij kijken. Heimelijk goed doen en met enige regelmaat afzien van luxe, zijn over het algemeen niet onze sterkste kanten.