Nieuw elan

De kennismakingsweek voor nieuwe studenten zit er alweer op. Als je er zijdelings een stukje van meemaakt, werkt het erg aanstekelijk. Ook wij gaan weer een nieuw seizoen in na zo’n zomer. Of je nu lang of kort en ver of niet weggeweest bent, maakt eigenlijk niet zoveel uit. Die paar weken zonder vast stramien maken dat je rust vindt en wat afstand kunt nemen. Ook als je gewoon doorgewerkt hebt, was het rustiger om je heen en kwam je aan andere dingen toe. Met hopelijk nieuwe energie en ideeën tot gevolg.

Gouden koers

Mooi om de stad een paar dagen te zien bruisen met een lichting enthousiaste eerstejaars. Of ze nu voor het eerst met hun studie beginnen of voor de derde keer, ze starten vol frisse moed met iets veelbelovends. Er zijn maar een paar momenten in je leven waar je zo’n grote overgang meemaakt. Dat je leven knispert van de nieuwigheid. De introweek kreeg hier in de stad de titel ‘de gouden koers’ mee. Want uiteindelijk gaan we natuurlijk allemaal voor goud. Hooggespannen verwachtingen, van je nieuwe woonplaats, huis, klasgenoten en studie. Ergens vroeg of laat sneuvelen een paar van die verwachtingen, maar in jezelf moet je blijven geloven. Aangezien dat beeld zelfs bij een eerste jaars al stress kan veroorzaken, bieden we ook meteen wat ontspanningsoefeningen aan.

Topsport

Momenteel loopt er bij de EO een serie waarin zes oud-topsporters met elkaar in gesprek gaan, genaamd ‘Meer dan goud’. Een mooi programma waarin de zes terugkijken op hun leven en de plaats die de topprestaties hierin hebben ingenomen. Gouden medailles, huldigingen en bekendheid, allemaal het gevolg van hard werken en een leven in het teken van je sport. Wat maakt dat ze het zover geschopt hebben en hoe kijken ze er zelf op terug? Dat het goud niet het belangrijkste voor hen is, daar zijn ze allemaal wel over uit. Andere momenten uit hun leven of de sport, regelmatig de dieptepunten, noemen zij als significant voor wat hen heeft gemaakt wie ze zijn.

Als goud niet goed genoeg is

Gisteravond ging het over Elis Ligtlee. Die al sinds haar 8ste talloze wedstrijden gefietst en bijna evenzoveel prijzen gewonnen heeft. Toch is zij ook degene die het meest teleurgesteld is in de sport. Ze heeft vroegtijdig haar carrière beëindigt, omdat ze niet in het keurslijf van de coaches paste. Haar prestaties waren niet doorslaggevend voor de kwalificatie voor nieuwe wedstrijden en werden zelfs weggeschreven als een gelukje. Ongelofelijk hoe ook in de sport de leiding zich laat leiden door statistieken, in plaats van persoonlijk talent en vechtlust. Hoe iemand op z’n 22e, met olympisch goud op zak, een probleem aangepraat krijgt en volledig aan haar lot overgelaten wordt. Een verbijsterend verhaal. Ze is de enige van een nieuwe generatie sporters in de groep. Helaas is ze niet de enige van haar generatie die te kampen heeft met dit soort ellende…

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *