Natuur in de stad, volharding

Twee maanden geleden schreef ik over een verjaagd duivenpaar en een hysterische koet. De duiven komen nog regelmatig buurten in de inmiddels dicht bebladerde boom of bij ons op het dak. Ze hebben nu een andere tak gevonden, recht boven de fietsen of auto’s en laten als stil protest flinke witte klodders daarop achter. Maar allicht zijn ze helemaal niet zo rancuneus als wij mensen en doen ze maar gewoon wat hen ingegeven wordt. Een nest bouwen op een goede plek en als die plek verdwijnt zoek je dus een andere plek. Je eet wat, en je laat eens wat vallen. De meiden leren er nu een liedje over: ‘Vogels leven vrij en blij, wat doe jij? Wat doe jij?

Upcyclen

Dan de meerkoet, die heeft voet bij stuk gehouden. Hij heeft zijn stukje water goed onderzocht, een ongebruikte peurbak ontdekt en daarop een meesterlijk nest gebouwd. Niets is zo goed in het upcyclen van de troep die wij dumpen als de natuur. De meerkoet heeft een vrouw gevonden en samen runnen ze nu de tent. Prachtig uitzicht over het water, rustig kabbelend op het bootje, ongeacht hoe hard er voorbij gevaren wordt. Voorbijgangers vinden het een prachtig tafereel en komen graag bijvoederen. Maar niet te dicht bij he, want dan gaat meneer weer los. Nu maar hopen dat er niet een mannetje van de gemeente gaat controleren of er nog ongebruikte wrakken in het water liggen voordat de jongen uit zijn, want dan zou het wel eens snel kunnen gaan.

Verdraagzaamheid

Zo verdragen de natuur en de stad elkaar. De ene keer winnen het onkruid en bijbehorende beestjes wat terrein, de volgende keer wordt alles weer hermetisch kaalgeplukt en opgeruimd. Nu hangen in de stad op verschillende plaatsen bijvoorbeeld ‘hawk kite’ vogelverschrikkers tegen de meeuwen. Meeuwen zijn enorm brutaal en slim. Daarbij zijn ze uitgerust met een onvoorstelbaar goed reuk- en gezichtsvermogen. Wanneer je op het strand even je tas open en alleen laat, halen ze binnen de kortste keren al het eetbare eruit en vind je niets dan leeg verpakkingsmateriaal terug. Op terrasjes of in de buurt van een marktkraam durven ze gerust iets van je bord of uit je hand te pakken. Daarom deze vliegers in de vorm van een grote zwarte roofvogel. Ziet er nog leuk uit ook van die ronddansende beesten boven je hoofd. Het lijkt tot nu toe goed te werken, maar ik neem aan dat vandaag of morgen een van hen ontdekt dat het gewoon een zwart lapje stof is, dan zijn wij weer aan zet.

Geef een reactie