Afgelopen weekend was het weer tijd voor de landelijke tuinvogeltelling. Leuk staaltje statistiek in je achtertuin. Al laat een snelle blik op de resultaten ook weer zien hoe lastig dat nog is. In de richtlijnen staat dat je op één van de drie aangegeven dagen een halfuurtje telt. En wel de vogels die ín je tuin landen, dus niet degenen die eroverheen zeilen. Vervolgens valt me op dat een van mijn overburen weliswaar aan het water, maar toch altijd nog in het centrum van de stad, 107 vogels heeft geteld. Ik vraag me af hoe de organisatie omgaat met dit soort exorbitante tellingen. Zelf mag ik ook graag uit het raam kijken, maar heb nog nooit 50 grauwe ganzen zien neerdalen aan onze vest. Laat staan 2 buizerds… Goed, niet alle tellingen gaan dus mee in de eindscore. Hoop ik.

De tuin in

Het enige wat wij vrijdag geteld hebben, is één zielig afgerukt hoofdje van vermoedelijk een spreeuw. Zelfs dat was niet meer met zekerheid te zeggen op basis van een volledig verpletterde schedel en een vol angst, wijd opengesperde snavel. De kinderen vroegen zich af wat je nu met zo’n kopje moest doen. Maar tegen de tijd dat ze terug waren van school, was ook dat verdwenen, dus weer een probleem minder op de wereld. Wat overigens niet wil zeggen dat er hier geen vogels zijn, de waaghalzen blijven voor ons zingen, ondanks alle sluipmoordenaars op de daken. Dat is wel een voordeel van het huidige klimaat, in de winter blijft het aangenaam om buiten te zijn. Dus nu de sneeuwklokjes en narcissen hier en daar alweer bloeien, gaat het kriebelen om de urban jungle naar buiten door te trekken. Dan hebben de vogels er tenminste ook wat aan.

Klimaatmaatregel op postzegelformaat

Plannen voor de tuin dus. Tegels eruit en meer groen erin. Niet alleen planten, maar ook groenig steen, namelijk olivijn. Van tijd tot tijd komt deze steensoort in het nieuws als hooks of wondermiddel voor het binden van CO2. Het gesteente erodeert met CO2 vangst naar kalksteen. Dit gebeurt voor een steen in redelijk rap tempo, namelijk in een paar duizend jaar. Vandaar de onduidelijkheid of het nu werkelijk een hulpstof of een luchtballonnetje is. Met name wanneer het fijn gemalen is, zou het opnemen van CO2 versnellen. Maar als je toch zat te denken over split in plaats van tegels in je tuin, in verband met wateroverlast na hoosbuien, kan je net zo goed voor deze variant kiezen. Baat het niet, dan heb je altijd nog een mooi groenig steentje liggen. Waartussen dan wat kruid kan groeien voor de vrolijke flierefluiters.