Natuur en de stad, gluren bij de buren

Het zijn de dagen van de weer records, nooit was het zo laat nog zo warm en droog. De weerberichten zijn ook allang geen objectief  verslag meer van wat verwacht kan worden of normaal is, maar een praatje over het eindeloos rekken van de zomer. Heerlijk vinden we het, nog maar een keer naar het strand en kastanjes zoeken in je korte broek. De prachtigste kleuren bij zonsopkomst en –ondergang. Als je niet beter wist of je alleen druk maakte om je eigen bestaan, zou je nog blij zijn met de opwarming van de aarde.

Nieuw leven op een kale tak

We zijn niet de enigen die het ervan nemen. Al drie keer eerder schreef ik over de beslommeringen van wat gevogelte bij ons voor de deur. Het blijft fascinerend om die beestjes druk doende te zien. Inmiddels is er een aantal bomen verderop toch een duif in geslaagd een nest te maken. Ik neem aan de derde of vierde leg van dit jaar. In eerste instantie was de broedplaats vakkundig weggestopt tussen de bladeren. Beschut tegen regen en wind en uit het zicht van iedere willekeurige voorbijganger. Maar de herfst zet zo zachtjes aan toch door en dus is de boom in een paar weken tijd bijna al zijn blad verloren. De duif zweeft nu met haar jong ergens tussen hemel en aarde, op een paar kale takken. Iedereen kan meegenieten van het wel en wee in het duiven gezin.

Berooid achterblijven

Toen ik het zag moest ik denken aan de Karipuna, een inheemse stam die in het Amazonegebied in Brazilië leeft. In een klein stukje ervan tenminste, want het gebied wordt vakkundig leeggeroofd. Zoals de duif in haar boom, zien deze mensen hun leefomgeving steeds kaler worden. Maar waar de duif haar vleugels uitslaat en verkast, met als enige zorg dat het jong op tijd mee fladdert, kunnen deze mensen geen kant op. De huidige regering had de stam en hun gebied erkend en hen daarbij beschermt bij wet. Toch zet de illegale kap door, ondanks acties van internationale organisaties. Met de verkiezingen voor de deur is de situatie nog dreigender geworden. De meest populaire kandidaat is er een die het oerwoud vooral kan waarderen om de grondstoffen en landbouwgronden die het kan opleveren.

Zoektocht naar balans

Zo eist iedereen zijn plek op, soms stilzwijgend vanuit een warm nest, zoals de Karipuna dat jaren konden doen, omdat ze goed verborgen leefden in de Amazone. Tot ze uit moed der wanhoop wel van zich lieten horen, om hun bestaan bekend te maken en hun deel veilig te stellen. Wanneer dat niet meer voldoende is, rest rondtrekken van plaats naar plaats om de noodklok te luiden en de waarde van je bestaan te rechtvaardigen tegenover anderen. In een zoektocht naar balans, tussen geven en nemen, vrijheid en verbondenheid, collectieve waarden en individueel belang. Om uit te leggen dat deze indian summer voor velen allang geen feest meer is.

Geef een reactie