Mirakel

Eerder dit jaar schreef ik over het mirakel van Amsterdam. Zo zijn er in verschillende steden in Nederland dergelijke verhalen bekend, waaronder ook in Leiden. Het stamt uit 1316, toen er na mislukte oogsten een flink voedseltekort was ontstaan. In een steeg woonde een dame die bij haar buurvrouw om een stuk brood vroeg. Zij kreeg te horen dat het brood op was en er ontstond een heuse burenruzie. Waarbij de buurvrouw zwoer dat wanneer er nog brood in huis was, God het zou mogen veranderen in steen. Toen de buurvrouw in het geniep haar goed bewaarde broodje wilde verorberen, lag er inderdaad een steen op de plank!

Steengoed

De steen werd sindsdien bewaard in de Pieterskerk, tot die in 1574 overging in protestantse handen, waar relieken niet vereerd worden. Toch bleef de steen wel bewaard en in 1600 van een verklaring van echtheid voorzien. De steeg is vernoemd naar dit godswonder, om mensen er tot op de dag van vandaag aan te herinneren. Sinds 1950 ligt het in museum de Lakenhal. Eigentijdse knappe koppen hebben inmiddels vastgelegd dat het gewoon een straatsteen is. Ook hebben bewoners al eens geprobeerd de oorspronkelijke naam van de steeg weer terug te krijgen. Een dergelijk wondergeloof blijkt te kinderachtig en achterhaald. De vraag is wel wat er gebeurt, wanneer we alles wat we kunnen bewijzen en verklaren weg houden bij God. We maken onszelf steeds groter en God overbodig. Om in een crisis te belanden wanneer dingen gebeuren die we niet kunnen beredeneren of overwinnen.

Groter perspectief

Tijdens een catecheseles vroeg een tiener me eens waarom we eigenlijk gestopt zijn met het schrijven van de bijbel. God werkt immers nog steeds en velen van ons zouden een verhaal kunnen toevoegen. Misschien niet in de trant van de wonderverhalen. In de huidige tijdsgeest willen we bij voorkeur persoonlijke getuigenissen toevoegen, over hoe we iets van God hebben ervaren in ons leven. Omdat iemand op het goede moment iets zei waar we niet om gevraagd hadden, maar wat precies was wat we nodig hadden. Wanneer we gemakkelijk dingen als toeval bestempelen, waarvan we ons achteraf realiseren dat er veel meer aan de hand was. Wanneer we ons meer tijd zouden gunnen om bij dit soort dingen stil te staan en te willen luisteren naar de mirakels van een ander, zou God zich niet langer alleen in oude boeken en verhalen hoeven ophouden.

Geef een reactie