Maria

In museum Catharijne Convent is nog tot 20 augustus 2017 een tentoonstelling over Maria te bewonderen. Vanuit verschillende perspectieven wordt de figuur en rol van Maria belicht. De rondwandeling begint bij de rol die oermoeders in verschillende religies hebben gespeeld en eindigt ook weer bij moeders binnen verschillende godsdiensten. Daartussen wordt weergegeven hoe Maria op verschillende manieren is vereerd, hoe men haar leven verbeeldde, welke rollen ze als heilige vervulde en hoe ze in de hedendaagse kunst, ver van de Bijbelse en apocriefe verhalen vandaan, nog steeds als rolmodel geldt.

Persoonlijk

Het is een heel veelzijdige tentoonstelling, met verschillende filmfragmenten, beelden, boeken, schilderijen, maar ook persoonlijke gesprekken. Zo wordt je uitgenodigd je eigen ervaring met Maria op te nemen en deze fragmenten zijn ook te zien en beluisteren. Op een wand worden beelden vertoond van processies ter ere van Maria uit het zuiden des lands en België. Een aantal bezoekers die met ons in die zaal waren, herkenden mensen die in die optocht liepen, zo persoonlijk wordt het niet vaak in een museum. Iets anders is dat je jezelf kunt spiegelen aan de vele verhalen die mensen hebben met deze ene persoon, of het beeld dat men van haar heeft gevormd.

Ontwikkeling van een personage

Eigenlijk geeft de tentoonstelling een mooie inkijk in hoe een idee van een personage zich ontwikkeld in de tijd. Hoe ze in de cultuur van het westen en het oosten verschillend werd afgebeeld om haar bijzonderheid te benadrukken. Hoe men geprobeerd heeft haar leven zo goed mogelijk in beeld te brengen om als voorbeeld te zijn. De ene keer ligt de nadruk sterk op de maagdelijkheid, om haar rol als moeder Gods te waarborgen. De andere keer als zorgende en treurende vrouw om haar kind, waardoor ze kan dienen als aanspraak voor hulpbehoevenden en mensen die te lijden hebben.

Maria en Jezus

Zelf werd ik het meest aangesproken door bovenstaand beeld, een schilderij van Sidi el Karchi, ‘Mary and Child’. Eigenlijk vanwege de gestileerde, verstilde schoonheid. Geen pracht en praal, maar een moeder die haar kind nu nog dicht bij zich heeft en de woorden die ze hoort en nog niet begrijpt in haar hart overlegt en bewaart (Lukas 2: 19 en 52). En een van de kruisweg staties van Jan Toorop, door de manier waarop Maria en haar Zoon elkaar in de ogen kijken. Zij met lege handen, de wanhoop nabij en niet nog niet bevattend wat haar verteld is. Hij gebukt onder het kruis, niet in staat om nog eens te kunnen verklaren wat er gaande is. Hun aureolen raken elkaar, dichterbij kunnen ze niet komen.

Geef een reactie