Laat je persoonlijk heil niet afhangen van het laatste nieuws

De afgelopen tijd is het in de media gegaan over de zelfregulerende werking binnen de journalistiek. Nu men er bij verschillende voorspellingen en masse naast zat, vraagt men zich af in hoeverre de media nu werkelijk in staat zijn zich onversneden aan hun taak te houden. Is het doel het nieuws zo neutraal mogelijk te brengen of vaart men toch te veel op de waan van de dag, de ideeën die binnen een bepaalde stroming leven en meningen van experts? De verzuiling ligt al ver achter ons, maar toch hebben we onderling vaak genoeg ongeschreven regels over welke nieuwsbronnen je gebruikt voor je kennisvoorziening en welke zenders en programma’s gevolgd dienen te worden. In die zin is er allicht een breed spectrum aan informatievoorziening, maar kiest men toch vaak eenzijdige ontvangst die aansluit bij het eigen denken. Anderzijds melden al die verschillende kanalen vaak lang niet zo’n heel divers palet aan informatie. Aanbod naar vraag is ook in de media niet vreemd en zo krijgen we een koekje van eigen deeg.

Wat mij hierin trof was de berichtgeving over seksueel misbruik bij minderjarigen. Bij mij was dit met name bekend vanuit berichtgeving over de misstanden in de Rooms-Katholieke kerk, waarover een vrij continue stroom aan nieuws bestaat sinds om en nabij 2010. En daarnaast van incidentele berichten vanuit een enkel gezin of sportclubje waar dergelijke gruweldaden kennelijk ook plaatsvinden. Onlangs las ik het eindrapport van de commissie Deetman. Nadat verschillende slachtoffers onder andere in de media een boekje hadden opengedaan over de misstanden, is deze commissie door de Rooms-Katholieke kerk in het leven geroepen om onderzoek te doen naar de omvang en toedracht van het misbruik. Ik verbaasde me over het zeer eenzijdige beeld dat in de media naar buiten is gebracht. De commissie beschrijft bijvoorbeeld dat seksueel misbruik van minderjarigen helaas breed in de Nederlandse samenleving voorkomt. Daarbij is het risico op misbruik in onderwijsinstellingen in het algemeen groter dan daarbuiten. Uit het rapport blijk dan ook dat het misbruik in Rooms-Katholieke instellingen niet hoger ligt dan in de rest van onze samenleving. Het celibataire leven van katholieke geestelijken, wat zowel binnen als buiten kerk als mogelijke oorzaak voor het misbruik werd genoemd, heeft hiermee dan ook geen direct verband. Uit het onderzoek van de commissie Samson, naar misbruik bij door de overheid uit huis geplaatste kinderen, blijkt dat de helft van de volwassen plegers getrouwd is (geweest) en bijna een derde alleenstaand is. Uit dit onderzoek kwam ook naar voren dat in de helft van de gemelde vergrijpen de pleger een minderjarige medebewoner van het slachtoffer binnen een instelling is.

Het is vreselijk wat al deze mensen is aangedaan en het is begrijpelijk dat ze ermee naar buiten treden, hun leven is blijvend beschadigd en men vond geen gehoor bij verantwoordelijken. Maar het doel van de media zou in zo’n geval moeten zijn om de onderste steen boven te krijgen, ook andere berichtgeving dan de populaire visie te etaleren. Het is heel fijn wanneer je een duidelijk beeld kunt geven van goed en fout, zeker wanneer wat je altijd dacht (of tegen beter weten in geloofde) dat goed was, heel erg fout blijkt te zijn. Maar we leven niet in een Jip en Janneke wereld. Dingen zijn niet zwart-wit. Daders zijn niet in één vakje te plaatsen, zijn vaak geen vieze, enge, sneue types. Maar ook gewoon sportieve kerels, waarvan je dacht dat ze door de passie voor hun sport gedreven werden. En dat ze dat zelf ook dachten en dat dat vaak ook gewoon zo is, tot het soms op gruwelijke wijze mis kan gaan. Dat zou een boodschap moeten zijn, wees altijd alert. En laat je persoonlijk heil niet afhangen van één of twee krantenkoppen!

Geef een reactie