Je hebt van die momenten in je leven, waarop je ineens duidelijk ziet dat je weer wat ouder bent geworden. Zoals wanneer je leert fietsen, bij je eerste wiebeltand of het behalen van je rijbewijs. Inmiddels ben ik in een levensfase waar de eerste grijze haren en rimpels ook hun intrede doen. Daardoor realiseerde je je toch al wel dat je de jongste niet meer bent. En waar veel klimaatdemonstraties al ingingen tegen de manier waarop wij de aarde tot nu toe toegetakeld hebben, vind ik dat het in de huidige verkiezingstijd nog sterker naar voren komt. Waar je in het verleden nog zelf dacht dat je het verschil ging maken. Omdat het echt niet langer kon zoals de generaties voor je het gedaan hadden. Zitten we, voor mijn gevoel, zelf voor het eerst aan de andere kant van de lijn.

Oude gewoonten

Nu zijn wij degenen die willens en wetens vlees eten, vliegen en kleren kopen die op onverantwoorde manier geproduceerd zijn. Ondanks dat we dingen anders aanpakken en bewust proberen te leven. Ergens weet je dat die tijd er komt, dat je bekritiseerd wordt door de jongere generatie. Je zult altijd in de maalstroom van de maatschappij meegenomen worden. Waardoor je beslissingen maakt of dingen doet waarvan generaties later de mensen zeggen, hoe dan? Meerdere keren per week alcohol drinken, bijvoorbeeld. Of spullen kopen waarvan je wist dat ze onder armetierige omstandigheden in elkaar waren geprutst. Maar nu is het de normaalste zaak van ons leven. Bijzonder om je dat zo te realiseren, wanneer je langs rijen studenten fietst, bij de verschillende stemlocaties. We zullen zien waar het op uit loopt.

Winstoogmerk van pesten

Iets wat we ook heel anders aanpakken tegenwoordig, is pestgedrag. Zo las ik deze week in een foldertje wat de kinderen meekregen vanuit hun ‘kiva’-school. Vroeger ging je met de pester en het slachtoffer in gesprek. Maar tegenwoordig gaan we met de hele groep aan de slag. Want het klimaat in de groep bepaald of er gepest wordt of dat kinderen op ordelijke wijze met elkaar om zullen gaan. Dit zijn natuurlijk hele nobele doelen, die op elke school nagestreefd zullen worden. Maar de factsheet die wij als ouders onder ogen hebben gekregen, vermeld toch werkelijk de kostenefficiëntie van het anti-pestprogramma! Het blijkt dat iedere euro die in KiVa wordt geïnvesteerd, zorgt voor € 4,04 tot € 6,72 extra inkomen voor leerlingen gedurende het leven. Daarnaast heeft KiVa nog allerlei andere positieve effecten zoals toegenomen welbevinden, besparingen op zorg en stabiliteit van relaties.

Desillusies

Het is toch onvoorstelbaar dat zelfs een pestaanpak moet worden geëvalueerd en aangeprezen op basis van return op investment. Om nog maar te zwijgen over de onmogelijkheid om zulke dingen op eurocenten nauwkeurig te (willen) berekenen. Wat is het nut ervan om werkelijk alles uit te drukken in geld? Is een methode niet voldoende effectief, wanneer blijkt dat het dagelijks pesten met de helft wordt teruggedrongen? Er is nog een hoop werk te doen in dit land, maar op sommige gebieden kan het ook met heel wat minder inzet.