Kennis en de macht

Wat hebben we toch veel kennis verworven met elkaar. Noem een onderwerp en er worden wel een aantal onderzoeken naar gedaan. Kies een praktijkvoorbeeld en er zijn wel een paar protocolletjes voor beschreven.

Valt je kind en wordt het voor de zekerheid opgenomen in het ziekenhuis, dan ligt de verantwoordelijkheid ervoor bij de afdeling. Heb je pech en overkomt het je binnen een bepaalde tijd meermaals dat je met je kind bij de huisarts of het ziekenhuis terecht komt, dan wordt je toch voorzichtig duidelijk gemaakt dat men volgens de richtlijn op een gegeven moment contact moet opnemen met jeugdzorg.

Doe je een aankoop via internet, maar komt de bestelling nooit aan? Dan kan je aangifte doen, omdat je het toch niet helemaal vertrouwd. Houdt er wel rekening mee dat je binnen enkele maanden gebeld kan worden, met de vraag of er behoefte is aan slachtofferhulp.

Of, wanneer het weer iets guurder wordt dan gemiddeld, wordt er een code genoemd bij het weertype. Van ons brave burgers verwacht dat we ons handelen aanpassen aan deze code. Wanneer er toch de nodige ongelukken gebeuren, worden die ook weer goed geanalyseerd, want dat had eigenlijk voorkomen moeten worden.

Er is in de loop der tijd zo’n waanzinnig netwerk van regels en richtlijnen ontstaan, dat de hele maatschappij functioneert als een trage, stroperige brei. We kennen soms best de reden van de reglementen, of een medewerker is niet te beroerd om het nog eens uit te leggen. Maar soms vraag je jezelf af waar het allemaal goed voor is. Levert het een veiliger en betere samenleving op of worden mensen vooral beperkt in het gebruik van hun gezond verstand?

Wat dat betreft vraag ik me af of dilemma’s alleen voor dertigers zijn of dat het een algemeen probleem is van de huidige tijd. We kunnen zoveel te weten komen over alle mogelijke onderwerpen, dat je maar lastig een beslissing kunt maken. Je hoeft niet langer te doen wat je vader en je opa deden. Je kunt vrij makkelijk bij een professional om hulp vragen. Dat je de mening en ervaringen van niet alleen je naaste omgeving, maar ook van al je vage bekenden steeds moet aanhoren maakt het er dan niet makkelijker op. Het enige verschil is dat degenen die nu dertigers zijn, in hun formatieve periode al meer blootgesteld waren aan alle mogelijkheden, keuzes en kennis. Degenen die ouder zijn, hadden al meer vast liggen toen de brei op gang kwam en stonden in die zin allicht steviger in hun schoenen. Wat dat betreft is er misschien ook een grens aan de hoeveelheid kennis die je kan of wilt hebben om functioneel te blijven. Is kennis macht of kan het op een bepaald moment juist verlammend werken?

Geef een reactie