Integratie of escalatie

Onlangs las ik een mooi en verhelderend boek: ‘De Jihadkaravaan, Reis naar de wortels van de haat’ van Montasser AlDe’emeh en Pieter Stockmans (Uitgeverij Lannoo nv, Tielt, 2015). Het boek beschrijft hoe Montasser, zoon van in België wonende Jordaanse vluchtelingen, ertoe gekomen is om deel te willen nemen aan de jihad in het Midden-Oosten. Naast de persoonlijke ervaringen komt ook in algemene zin aan de orde hoe jongeren geronseld worden, waarom de strijd hen aanspreekt en hoe verschillende terroristische organisaties ontstaan zijn en functioneren.

Het is zeer confronterend te lezen hoe er in onze maatschappij wordt omgegaan met tweede en volgende generaties verwesterde immigranten. Hoe Montasser door zijn Belgische omgeving wordt weggezet als islamist, terwijl zijn familie nauwelijks praktiserend is. Hoe hij thuis geconfronteerd wordt met het verdriet en de heimwee van zijn ouders die van huis en haard verdreven zijn. Zo wordt hij van twee kanten in het nauw gedreven. Het extremisme lijkt voor hem een duidelijke ideologie waaraan hij zich kan verbinden om zijn vaderland terug te winnen en eindelijk ergens bij te horen. Langzaamaan komt hij echter tot het inzicht dat terreur niet de oplossing is voor zijn problemen. De auteurs schrijven vanuit persoonlijk en wetenschappelijk oogpunt over de internationale jihad, deze combinatie maakt dat het boek je aangrijpt. De lezer krijgt gaande weg meer inzicht in de extremisering en wordt door middel van de nodige actiepunten aangezet om ook actief met deze nieuwe kennis aan de gang te gaan.

Door het boek ben ik meer gaan inzien hoe divers de problematiek is waar vluchtelingen mee geconfronteerd worden, zeker wanneer het cultuurverschil groot is. De identiteitscrisis waar veel pubers mee te maken krijgen, wordt al snel nog groter wanneer de gewoonten van huis uit zo verschillen van de rest van de leefwereld van tieners. Wanneer een heldhaftig, gewelddadig alternatief van het in hun ogen nutteloze leven in het westen makkelijk voor handen is, kan dit de ultieme uitkomst lijken voor ontheemden. AlDe’emeh en Stockmans weten de vinger hier goed op te leggen en geven de jihadkaravaan een persoonlijk gezicht. Een aanrader wanneer je iets meer wilt begrijpen van syriëgangers en de reële dreiging van een cultuurkloof en ronselaars in onze eigen omgeving.

Geef een reactie