Soms kan ellende de basis vormen voor iets heel moois. Midden in de misère realiseer je jezelf dat het roer om moet. Terwijl je in het begin nog wat onwennig bent in je nieuwe situatie, ontdek je later dat het je dingen heeft opgeleverd, waar je vooraf geen voorstelling van had kunnen maken. Dat overkwam bijvoorbeeld Craig Foster. Na jaren hard werken was hij opgebrand. Hij dacht terug aan zijn jeugd aan de Zuid-Afrikaanse West-Kaap. Het gebied wordt ook wel de Stormkaap genoemd, met enorme golven die stuk slaan op de rotsen. In zijn jonge jaren dook Craig hier. Maar in zijn drukke carrière was hier geen tijd meer voor. Pas toen hij er helemaal doorheen zat, herontdekte hij zijn oude hobby. Hij ging terug naar het ouderlijk huis en begon weer dagelijks te duiken.

Kelpwoud

Hierdoor raakt hij geïntrigeerd door het kelpwoud. Hij duikt zonder duikuitrusting en raakt gewent aan het koude water en het steeds opnieuw naar boven zwemen om op adem te komen. Deze lichamelijk uitputtende activiteit maakt dat hij er weer bovenop komt. De eindeloze fascinatie voor het leven dat hij in zee aantreft, zorgt ervoor dat hij inspiratie krijgt om weer aan het werk te gaan. Door dagelijks onderdeel te zijn van de de natuur, te zien hoe de dieren leven, jagen en jonkies krijgen, hervindt hij zijn energie. Zo maakt hij een documentaire over het leven in het onderwater bos. Hij neemt mensen mee op expeditie, om iets te ervaren van het leven in zee. Tevens is hij een project begonnen om het kelpwoud te beschermen. Het gebied moet wereldwijd bekend worden, om zo beschermde status te kunnen krijgen, voordat het nog verder aangetast wordt door visserij en toerisme.

Bingewatchen

Dit is de zoveelste documentaire in korte tijd, die ik onder de aandacht breng. Duurzaamheid blijft een hot item en hopelijk draagt het bingewatchen bij aan een werkelijke verandering, al komt het natuurlijk niet in de buurt  van het echte werk. Van de bank af, de natuur in dus!