Het comfort van spullen

De campagnes van Sire halen nogal eens het nieuws. Vaak zijn we toch weer verbaasd over de sneue boodschap of de harde cijfers die ze presenteren. Ook met de nieuwe campagne stonden ze meteen in de picture. De meeste mensen vinden zichzelf aardiger dan de rest van de bevolking. Met name in het verkeer zijn we egoïstisch. De stichting laat met populair taalgebruik blijken dat we echt anders met elkaar om moeten gaan. Ergens herkennen we dit wel. We leven een beetje in onszelf en onze mobiel gekeerd. We zijn onze vrijheid zo gaan opvatten dat alles kan en mag, zolang je er niemand mee lastig valt. En dan is ‘lastigvallen’ een rekkelijk begrip, want we vinden dat de ander zich aanstelt wanneer die zijn grenzen aangeeft. De vraag is of en wanneer dit echt een probleem gaat vormen in de samenleving. Kunnen omgangsvormen dusdanig verstoord raken dat het functioneren in de weg staat of normaliseert dit min of meer vanzelf?

Relaties

In een sociologische studie die ik laatst las, wordt beschreven dat wij ons tegenwoordig toch vooral definiëren op basis van relaties. Wanneer je mensen ernaar vraagt zullen ze vooral relaties met anderen duiden, maar schrijft Daniel Miller (The Comfort of Things, Polity Press, 2008), onze relaties met spullen zijn daarin minstens zo belangrijk. Van jongs af aan worden we omringd met spullen. Niet verwonderlijk dat we er allerlei emoties en relaties toeschrijven aan levenloze meuk. Punt is volgens Miller echter dat spullen definiëren wie we zijn en niet andersom. Iedere cultuur heeft zijn eigen voorwerpen, daar hoef je niet in onderwezen te worden, dat leer je gaande weg en draag je je hele leven bij je. We willen graag originele individuen zijn, maar zijn altijd geneigd om naar een zelfde soort spullen te grijpen waar we ons goed bij voelen.

Diversiteit

In onze huidige maatschappij hebben we vele culturen en stromingen tot onze beschikking waar we dingen van over kunnen nemen. Zo kan ieder zijn eigen stijl nastreven, die in meer of mindere mate verbonden zijn aan verschillende religieuze of culturele normen. Ondanks deze enorme diversiteit zonder groter achterliggend verband blijft de maatschappij functioneren en komen dingen tot stand, omdat er nog steeds algemeen geldende voorzieningen en regels zijn. Het levert een gevarieerd straatbeeld op, waar geen twee mensen veel gemeenschappelijk hebben.

Microbiotoop

Voorgaande en andere studies van Miller wijzen uit dat als mensen betekenisvolle relaties aan kunnen gaan met spullen, ze dit ook met mensen kunnen. De spullen geven hen een houvast, evenals hun relaties met anderen. Enerzijds ben ik me hier wel van bewust en deel ik deze mening, er zijn echt wel een aantal dingen in mijn leven die ik niet zou willen missen. Anderzijds kan het toch niet zo zijn dat onze spullen even belangrijk voor de waardering van ons leven zijn als vrienden of familie. Spullen kunnen herinneringen of relaties met anderen representeren. Maar het komt niet in de buurt van de werkelijke relatie met naasten, omdat die voeden op herinneringen, maar ook ontwikkelen door de tijd. Wat we nu zien in onze maatschappij vol eigen vormgegeven microbiotoopjes is dat mensen letterlijk ook niet met elkaar in contact zijn.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *