Het anthropocene tijdperk

Het blijft me intrigeren hoe wij mensen denken samen de hele wereld te moeten regeren en hoe onze ideologieën daarbij steeds weer stukslaan op geld. Milieu en duurzaamheid zijn heel belangrijk, maar we willen niet een duurdere auto moeten kopen of meer belasting betalen om daar iets aan te doen. Het is daarbij relatief makkelijk om allerlei goed klinkende argumenten te vinden om dat niet te hoeven doen. Al die accu’s voor elektrische auto’s en zonnecollectoren worden bijvoorbeeld gemaakt van kostbare, milieubelastende en op mensonterende wijze verkregen grondstoffen. Dat is dus zeker ook geen 100% winst.

The Ocean Cleanup

Of neem het initiatief van Boyan Slat, geïnspireerd door een duikvakantie vol plastic. Verzameld bewonderenswaardig veel geld en knappe koppen, want je kan op zijn minst proberen wat vuil uit de oceaan te vissen. Ze zijn goed in PR, dus veel mensen horen ervan en verwonderen zich mee. Twee vliegen in één klap, bewustwording door harde cijfers en sympathie door er iets aan te doen, helemaal volgens het stramien van het anthropocene denken. En dan zijn er de mensen die vinden dat het geld  en de kennis veel beter anders ingezet kunnen worden, want nu lijkt het net alsof wij ons gecreëerde probleem weer zelf kunnen oplossen. Maar dat is zeker niet het geval. Het gaat niet lukken om alle vuil uit zee te verwijderen en in de tussentijd wordt er nog veel meer geloosd, dus lijdt de hele actie teveel af van het probleem.

De pot verwijt de ketel

Het probleem ligt dan vooral in Azië, daar gaat een groot deel van ons afval naartoe, omdat het daar goedkoop ‘verwerkt’ kan worden en wij vooral niet over onze eigen wettelijke grenzen van afvalverwerking heen gaan. Deze landen kunnen de eindeloze stroom afval echter niet aan, waardoor er veel troep in het water geland en zo de zee in stroomt. Dat is een helder afgebakend probleem, zij organiseren de troep niet goed en het bedreigt onze zee. Wanneer je het zo presenteert is er een president die het dan toch ineens heel belangrijk vindt om plannen te ondertekenen om het milieu te redden.

Alle beetjes helpen

Het zou inderdaad meer zoden aan de dijk zetten, wanneer we een minimale hoeveelheid afval zouden produceren en anderen landen zouden helpen met het voorkomen dat troep in open water terecht komt. Maar dan moeten ook die landen overtuigd worden van de noodzaak en de lasten ervan kunnen dragen. En aangezien milieu en duurzaamheid bij ons rijke lui nog niet bovenaan de lijst van uitgaven staat, kunnen we zeker niet wijzen naar landen die in de eerste levensbehoeften nog niet kunnen voorzien. Dan zijn ‘kleinschalige’ projecten tegen de gevolgen van onze kortzichtigheid dus van onschatbare waarde.

Geef een reactie