Herdefiniëren van luxe

Het Wereld Natuur Fonds heeft recent een nieuw rapport naar buiten gebracht, over de roofbouw die wij plegen op de aarde, het Living Planet Report 2016.  Het fonds luidt de noodklok over onze huidige manier van leven en dat we dit zo niet lang meer vol gaan houden. Dat vele dieren en planten met uitsterven bedreigd worden, omdat wij mensen te veel ruimte op aarde innemen, is niet nieuw. Omdat we met de kennis van nu goed in kaart kunnen brengen wat er gaande is en waar de oorzaken zouden kunnen liggen, komt men met een heldere analyse en mogelijke oplossingen.

Belangrijk punt is de manier waarop we problemen signaleren en oplossingen bedenken. Vaak zijn onze oplossingen symptoombestrijding van een onderdeel van het werkelijke onderliggende probleem. Denk bijvoorbeeld aan die kippen die nu in de schappen liggen, van het langzamer groeiende ras. Als alternatief voor de plofkip, hierdoor krijgt de kip misschien de mogelijkheid op meer diervriendelijke manier op ons bord te belanden. Het lost echter niet het mestprobleem op, ook niet de boskap voor aanbouw van sojavelden voor voer of allerlei ziekten die ontstaan omdat er te veel, te grote, eenzijdige kippenfarms gebouwd worden. Het onderliggende probleem van de elkaar opvolgende kippenrassen is dat we te veel vlees eten. Met toename van de welvaart, neemt ook de vraag om vlees toe. Dit is een patroon wat wereldwijd in alle culturen te zien is, omdat vleesconsumptie gezien wordt als een luxe. Om aan deze groeiende vraag te voldoen worden steeds grotere stallen gebouwd, met meer dieren van één soort op elkaar gepropt. Door allerlei regelingen krijgen de producten van dergelijke megafarms de voorrang op producten van kleine individuele boeren, zodoende beschikt bijvoorbeeld 1% van de bedrijven 65% van de landbouwgronden! Mede als gevolg hiervan zijn het ook boeren die tot de armste bevolkingsgroepen op aarde behoren. Omdat het kleine zelfstandigen zijn komen ze op de internationale markt niet aan de man, hebben weinig inkomsten, kunnen niet beschikken over goed materiaal en producten en belanden zo in een neerwaartse spiraal.

Het WNF benadrukt daarom dat, wanneer we nog wat van de aarde willen overlaten aan de volgende generaties, we een betere balans moeten vinden tussen gebruik en verbruik van de aarde. Hiervoor noemen ze een aantal bekendere maatregelen tegen ontbossing, bescherming van rivieren en delen van oceanen. We moeten af van fossiele brandstoffen en over op duurzame energie en onze eetgewoontes en voedselproductiemethoden moeten drastisch veranderd worden. Maar ook worden voorstellen gedaan om de achterliggende problemen aan te pakken, zoals het herdefiniëren van economische groei en meer lange termijn politiek. Investeringen in de financiële markt zouden heroverwogen moeten worden en meer gericht op duurzaamheid en natuurvriendelijke investeringen. De hele productie en consumptie markt zou op de schop moeten, door meer hergebruik en het vermelden van de werkelijke kosten. Bij het maken van een businessplan dient men ook de waarde van de natuurlijke bronnen op te nemen.

Het gaat er vooral om dat ons hele denken over levensbehoeften en luxe meer gekleurd wordt door de draagkracht van de aarde. De manier waarop we nu leven overvraagt de aarde en dat kunnen we dus niet lang meer volhouden. De natuur moet meer worden meegenomen in de evaluatie van groei en ontwikkeling. Het lijkt erop dat er echt een kans is dat we het tij kunnen keren. Op verschillende plaatsen probeert men de natuur weer meer de ruimte te geven en komen planten en dieren die eerder verdwenen echt weer terug. Dus het is nog zeker niet te laat. Kijk maar naar je stoepje, hoe vaak de gemeente of jij zelf ook je zogenaamde ‘onkruid’ verwijderd, regelmatig begint er toch weer wat mooi groens te groeien tussen al dat steen en beton.

 

Geef een reactie