Heimwee

Bij tijd en wijle kan je ineens overvallen worden door een gevoel van heimwee. Wanneer je op een daverend feestje van een bevriende oud-collega een heel leger aan oude bekenden tegenkomt. Mensen waarmee je jaren intensief samenwerkte en hoogte- en dieptepunten deelde. Waarmee je nu weer staat te praten alsof je ze vorige week nog zag. Niet dat je terug zou willen naar je oude werkplek, maar gewoon naar de tijd die je toen samen deelde. Wanneer je een lied hoort of tekst leest waar je goede herinneringen aan hebt. Huizen waar je langs rijdt, die inmiddels aan anderen behoren, situaties die volledig veranderd zijn.

Bij het oude blijven

Bijzonder om je dat op een bepaalde leeftijd ineens te realiseren. Veel eerder dan je van jezelf verwacht had, natuurlijk. Vooral wanneer het gesprek op eventuele kinderen komt. Onder elkaar kan je nog redelijk volhouden dat er de afgelopen tien jaar niet zoveel veranderd is. Dat we er allemaal nog best appetijtelijk uit zien en de gezondheid, op wat haken en ogen na, goed in orde is. Kleintjes zijn ineens pubers geworden, basisschoolkinderen gaan inmiddels op zichzelf. Op een andere manier kan je voor je kinderen vergelijkbare omstandigheden wensen, zoals je ze in je jeugd ervaren hebt. Waardoor je verlangt naar de veilige, gezellige omgeving die je jezelf herinnert. Niet wetend of het werkelijk zo rooskleurig was als in je herinneringen en hoe je ouders tot zulke omstandigheden kwamen. Een mooie buurt, een gezellige school en genoeg vrienden en bekenden waarbij ze zich thuis voelen.

Mooie herinneringen

Dingen die je jezelf niet dagelijks realiseert, zeker niet zolang alles pais en vree is in je leventje. Maar wanneer een van die vanzelfsprekendheden wegvalt of bedreigd wordt, kan het gevoel van heimwee je ineens overvallen of gewoon tijdens een gezellig feestje dus. Het is ook iets moois, om met dankbaarheid op terug te kijken. En geeft je een referentiekader om in bepaalde mate naartoe te werken in zoverre de nieuwe situatie toe staat.

  1. Louis Scherrenberg op

    Beste Emmie,

    Vorige week was ik bij het afscheidsreceptie van Peggy. Sinds 1 februari dit jaar ben ik met vervroegd pensioen gegaan en net als je in je blog schrijft, het is leuk om dan weer de oude bekenden te zien en te spreken.
    Niet zo lang geleden was ik bij het afscheid van Jennifer en over een maand ga ik ook naar het afscheid van Nicole. Zo gaat de een na de ander weg uit het AMC.
    Veel van wat er is opgebouwd, heb ik de afgelopen paar jaar langzaam aan zien afbrokkelen. En dat doet best een beetje zeer. Ik heb er 30 jaar gewerkt en kijk met dankbaarheid terug.
    Ik wens jou en je gezin Gods zegen.

    Vriendelijke groeten,
    Louis

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *