Grenzen

Ondanks het verschijnsel ‘nepnieuws’ of het idee dat wetenschap ook maar een mening is, hebben we dankzij de tomeloze inzet van allerlei onderzoekers inmiddels behoorlijk inzicht in wat goed en slecht voor ons is. De minimaal benodigde uurtjes slaap, het minimale aantal minuten lichamelijke activiteit, maar bijvoorbeeld ook de maximale hoeveelheid alcohol. Want we willen graag gezond leven, maar wel op de grens, zodat het net allemaal past in ons leven.

Aangezien het al knap lastig is om hieraan te voldoen wat je eigen lichaam betreft, is het wel begrijpelijk dat het bijna ondoenlijk is om regels op te stellen of te handhaven als het om de conditie van de aarde gaat. Met man en macht probeert men inzicht te geven in de grenzen van de capaciteit van onze planeet, om zo te kunnen praten over oplossingen van de problemen die onherroepelijk zullen komen. Inmiddels gaat men ervan uit dat we met de huidige manier van leven zelfs de komst van een nieuwe ijstijd versnellen. Tot nu toe leefden we sinds de vorige ijstijd in het holocene geologische tijdvak, waarin op aarde genoeg voorzieningen aanwezig waren voor mens en dier. Inmiddels hebben we als mensheid zoveel impact op milieu, bodembedekking, water gebruik, verbruik van fossiele brandstoffen en dergelijke, dat de aarde er niet langer in kan voorzien. De nieuwe periode noemt men dan ook het anthropocene tijdvak, alsof alles op aarde echt alleen nog om ons draait.

Dat wij als mensen een dergelijke impact op het leven op aarde hebben hoeft zeker niet het einde te betekenen. Als we zo slim zijn dat we dit allemaal kunnen berekenen en verklaren, dan kunnen we misschien beter na gaan denken over hoe nu verder in plaats van hoe terug of minder. Want dat is allicht nog de les die alleen tussen de regels door te vinden is, minder gaat het nooit meer worden wat ons betreft. Hooguit minder echt schoon water en regenwoud, maar ja wat is er mis met plastic panda’s? We kunnen eten maken dat voedzamer is dan groente en bovendien minder tijd en grondstoffen kost om te produceren. Denk bijvoorbeeld aan de verrijkte pinda pasta, kijk hoeveel levens daarmee gered worden.

Als wij mensen maar voort kunnen, gezellig met z’n allen met net voldoende individuele ontwikkelmogelijkheden. Dan maar wat minder rentmeesterschap en biodiversiteit. En zo kunnen we prima nog decennia lang door in onze grauwe, maar functionele utopie.

Geef een reactie