Getuigen

Niets is zo lastig als het navertellen van iets dat je hebt meegemaakt. Hoe kan je iets zo verwoorden, dat het bij anderen overkomt en ze meekrijgen wat het gebeurde met je doet. Dat vraagt veel meer dan het simpelweg herhalen van de feitelijke gebeurtenissen. Je moet op een levendige manier de situatie zien te schetsen, zoals die op je overkwam. Sommige mensen lijken hier een gave voor te hebben, ze kunnen de eenvoudigste verhalen prachtig beschrijven. Veel mensen wijden nodeloos uit over allerlei details terwijl je de clou al vanaf het eerste woord doorhebt.

Fabels en feiten

Verhalen vertellen is dus een kunst, zeker wanneer het geen gewone gebeurtenissen zijn, maar existentiƫle belevenissen die tekenend zijn voor jouw leven. Het publiek is kritisch, verhalen worden snel afgedaan als fantasie, emotioneel gedoe of het zoeken naar iets wat er niet is. In onze westerse samenleving hebben we alles dat niet gebaseerd is op cijfers en onomstotelijk bewijsmateriaal, allang naar het rijk der fabelen verwezen. Dat is enerzijds een zegen, want op die manier kan je niet zomaar iedereen van alles wijsmaken. Nadeel is dat we deze kritische houding wel heel beperkt toe lijken te passen. Wanneer iets viral gaat is het nieuws, niet wat in werkelijkheid gebeurt of de omvang van iets dat aan de hand is bepaalt de waarde, maar dat wat de meeste mensen interesseert of aanspreekt.

Zoektocht naar de waarheid

Ook cijfers en onderzoek zijn vaak op verschillende manieren te interpreteren en te presenteren in een vorm die ons het beste uit komt. Onomstotelijke waarheden zijn zeldzaam, maar daar lijken we niet mee om te kunnen gaan. Je haakt aan bij de mening van je groep of je favoriete prof. Daardoor gaan we rigoureus te werk in onze waarheidsvinding en gooien alle verhalen die niet helemaal in onze hedendaagse manier van denken passen over boord. Of heeft dat misschien ook iets te maken met groepsdynamiek? Wanneer je mensen persoonlijk spreekt kan je het verhaal op een manier brengen die je lijkt te passen bij het individu en aanpassen op basis van de reacties die je krijgt. Wanneer je voor een grotere groep praat of schrijft is dat niet mogelijk en heb je dus andere manieren nodig om te overtuigen. En is de kans dat de boodschap ergens in de ruimte blijft zweven groter.

Ontvangers

Het is dus steeds maar weer de vraag of je verhaal overkomt op het publiek. Of je nu vol overtuiging een verklaring tekent om je standpunt uiteen te zetten en even onderschat hoe mensen dingen kunnen interpreteren. Of dat je ieder weekend weer je gele hesje aantrekt en tekeer gaat, omdat je bestaan lang genoeg in het slop heeft gezeten.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *