Al eerder heb ik mijn verbazing en ergernis beschreven over de nieuwsvoorziening van de verschillende media die ons land rijk is. Bijna een jaar lang zijn we bedolven onder statistiek en speculaties rondom de pandemie en alle tragiek die daarbij komt kijken. Terwijl er in de wereld brandhaarden zijn, die hun weerga niet kennen, waar maar minimaal aandacht voor is. Hoe heeft het bijvoorbeeld kunnen gebeuren dat we bij het woord ‘grensmuur’ aan Amerika denken? Terwijl in onze eigen achtertuin een muur staat die niet veel korter is en bovendien bewapend met camera’s en op afstand bedienbare wapens? De Syrisch-Turkse grensmuur is twee meter breed, drie meter hoog (plus een meter prikkeldraad) en maar liefst 764 km lang. En dat alles om de vluchtelingenstroom te stoppen. Met al dat (Europese) geld, hadden heel veel mensen ook ‘gewoon’ geholpen kunnen worden.  

Nep nieuws

Wat wel de rechtbank en het nieuws haalde, is de ellende van de boeren in de zwaar vervuilde Nigerdelta. Het is al een lachertje dat maar een paar van de gedupeerde boeren compensatie krijgen. En ook de natuur zal nog jaren lijden onder wat er in Nigeria gebeurt, zonder uitzicht op verbetering. Want vandaag werd duidelijk dat het vooral ook een schijnproces is. Shell maakte haar nieuwe doelen bekend, ze gaan: 1 waarde voor aandeelhouders creëren; 2 winst genereren; 3 netto geen CO2 uitstoten, wat betekent dat klanten moeten investeren in technologieën om uitstoot terug te dringen en compensatie door CO2 opslag; 4 iets doen aan biodiversiteit door te letten op afval en te recyclen. Misschien kan je zeggen dat onder dit laatste punt iets van de problemen van de gedupeerde boeren en vernietigde natuur in Nigeria te scharen valt, al betrof het daar slecht onderhoud en lekkage.

Triest nieuws

Waar Shell op onooglijke manieren toekomstplannen probeert te maken, zijn ook overheden hier goed in. Verschillende landen zien de geboortecijfers al jaren dalen en daarmee hun bevolking vergrijzen. Met als gevreesd gevolg dat er op termijn te weinig arbeidskrachten zullen zijn. Een aantal regeringen begint daarom ruim in te zetten op financiële compensatie voor (grote) gezinnen. In de hoop dat voortplanten aantrekkelijk wordt. Het tegengaan van arbeidsmigratie wordt genoemd als één van de argumenten voor het opkrikken van het geboortecijfer. Door premier Orban wordt dit openlijk gepropageerd. Andere regeringen gaan hier iets voorzichtiger mee om.
Dit terwijl onze planeet al overbevolkt is. Er steeds minder productief en leefbaar aardoppervlak overblijft om al deze mensen te voeden en te huisvesten. En er al te veel mensen op drift zijn, waarvoor zogenaamd geen plek meer is.

Niets nieuws

Als ik deze weggemoffelde nieuwtjes op een rijtje zet, snap ik ook dat ze niet op de voorpagina stonden. Het is nogal confronterend om te zien hoe zaken nog steeds op individueel landelijk of multinational niveau voorgecalculeerd worden, ten bate van economische groei, ongeacht de kosten.
Of is het kleine wereldje waarin je momenteel leeft, juist een kans om je eens te verdiepen in wat er nog meer in de wereld gebeurt? Het relativeert onze eigen misère en helpt je allicht ook een betere keuze te maken in maart.