Geduld is een schone zaak

Volgens Tomás Halík (priester en hoogleraar Filosofie en Sociologie in Praag) hebben atheïsme, religieus fundamentalisme en een oppervlakkig geloof één ding gemeen, namelijk dat ze te snel klaar willen zijn met God. Vandaar de titel van zijn boek ‘Geduld met God’ (2014, Uitgeverij Boekencentrum, Zoetermeer, http://www.boekencentrum.nl/geduld-met-god). Wat Halík betreft betekent groeien in het geloof juist ook dat je aanvaardt dat God soms verborgen lijkt te zijn. Want wat duidelijk te bewijzen en waar te nemen is, vereist immers geen geloof. Geloven is niet het eenmalig vinden van een oplossing of het voor altijd doorgronden van God, het is een levenslange zoektocht naar het juiste.

De auteur haalt onder andere Thérese de Lisieux aan, een non die heel haar leven een betrokkenheid op God ervoer, maar er voor haar gevoel op het laatst alleen voor stond en Gods’ nabijheid niet langer meemaakte. Ze voelde zich hierin deelgenoot met atheïsten, ondanks dat deze laatsten de ervaren afwezigheid van God als bewijs zien dat Hij ook echt niet bestaat. Thérese beleefde juist een enorm gemis van Gods’ nabijheid en vroeg zich af wat haar eerdere ervaringen met God waard waren, nu ze niets meer van Hem opmerkte. Hierin ziet Halík een mogelijkheid voor christenen om in gesprek te komen met ongelovigen, omdat iedere gelovige wel eens momenten van Gods’ afwezigheid ervaart. Wanneer men dit zou toegeven en van daaruit de dialoog aan gaat zou het nog eens wat kunnen opleveren. Dit lijkt een beter uitgangspunt voor een gelijkwaardig gesprek dan het eindeloos bestoken van de ander met allerlei zogenaamde bewijzen voor het bestaan van God.

De meeste mensen zijn echter geen atheïsten, over het algemeen is men er wel van overtuigt dat er iets meer is tussen hemel en aarde. De auteur vergelijkt de seculiere mens met Zacheüs, een personage uit de bijbel. Hij was klein van stuk en gehaat door zijn omgeving, omdat hij belasting inde voor de overheerser. Toen hij hoorde dat Jezus in de buurt was, klom hij in een boom om met eigen ogen te zien wat er zou gebeuren. Jezus merkte hem echter op en wilde hem een kans geven zijn leven te beteren. Zo ziet Halík ook velen van ons, men kijkt op een veilige afstand nieuwsgierig wat er gebeurt. Men is niet zozeer afwijzend ten opzichte van het geloof, maar men heeft vooral moeite met het instituut kerk en wil niet te veel verplichtingen of bemoeienis. De geschiedenis van Zacheüs leert ons, dat er dan grote dingen kunnen gebeuren.

Geef een reactie