De strijder en de vink

Gisteren was ik eindelijk in de gelegenheid om naar de voorstelling ‘Hosseini’ te gaan. Een persoonlijk verhaal over de rauwheid die schuil gaat achter termen als ‘statushouder’ en ‘uitgeprocedeerd’. Over mensen die hun vertrouwde, maar onveilige, thuis verlaten en een lange, levensgevaarlijke reis ondernemen om ergens te komen waar ze denken veilig te zijn. Om te ontdekken dat ze in onze beschaafde cultuur, onder erbarmelijke omstandigheden kriskras door het land in steeds andere en vaak afgekeurde, panden gehuisvest worden. Niets mogen doen dan afwachten en vrijwel niets overhouden van wat ‘eigen’ is. Steeds de ellende en vernederingen waarvoor je gevlucht bent te moeten herhalen aan instanties. Om te verdedigen waarom je hier naartoe gekomen bent in een afgeladen rubber bootje over de oceaan. Waarbij een ‘onafhankelijk rechtssysteem’ het politieke plan volgt en Afgaan als vanzelfsprekend wordt opgevat als Taliban.

Vechten en zorgen

Waar een grijs, onoverzichtelijk ambtenarenapparaat al eng is als het over de toekomst van je kind of je eventuele boete of uitkering moet meebeslissen, is het verstikkend wanneer het je kans op leven moet rechtvaardigen. Maar hoe kan je een systeem uit een andere cultuur voldoende bevatten om het de urgentie van je problemen duidelijk te maken, wanneer zelfs mensen binnen die cultuur het niet begrijpen of vertrouwen? Deze kolossale, bureaucratische, menselijke problemen staan in de eenakter in schril contrast met de oorzaak van het kantelpunt in het verhaal. Er valt letterlijk een vink uit de hemel op het moment dat het te veel wordt. Wanneer we mensen als ‘illegaal’ bestempelen, is ingrijpen van Boven het enige wat ons kan redden. Een dier in nood, om voor te zorgen, heel basaal. Bed en brood, een bad heeft het niet eens nodig. Het gaf houvast in een verstedelijkt, gereguleerd en ontwrichtend systeem. Inzicht en hoop.

Of, zoals Elizabeth Barrett Browning ooit schreef:

‘Earth’s crammed with heaven,
And every common bush afire with God,
But only he who sees takes off his shoes;
The rest sit round and pluck blackberries.’

Reacties kunnen niet achtergelaten worden op dit moment.