De Bijbel

Het valt me op dat er de afgelopen jaren met enige regelmaat nieuwe boeken verschijnen, die de schrijvers willen aanmerken als standaardwerk in het vakgebied, door ze de naam ‘bijbel’ mee te geven. Zo zijn er kookbijbels in alle varianten, een tuinbijbel, modebijbel en zelfs een sollicitatiebijbel. Alsof het vanzelfsprekend is dat de Bijbel de belangrijkste vorm van een boek is! Misschien is het omdat de Bijbel hoog op de lijst van boeken staat die wereldwijd het meest verkocht worden. Of juist omdat het totaal niet meer als heilig boek beschouwd wordt en de titel dus door iedereen geclaimd kan worden.

Wikken en wegen

Er is heel wat gezegd en geschreven over de Bijbel. De volledige inhoud ervan is onderwerp van langdurige discussies en diepgravend onderzoek. Steeds met nieuwe uitkomsten, archeologische vondsten of betere inzichten. Zou een verhaal echt gebeurt kunnen zijn? En zo ja, het hele verhaal of alleen een deel ervan? Zo nee, wat zou dan toch de waarde van een tekst kunnen zijn? Met de veranderende tijdsgeest worden andere onderwerpen van belang of onderdelen juist in twijfel getrokken. Op welke manier is een boek dat zo lang geleden samengesteld is actueel voor ons? Is het mogelijk om een document, dat na zoveel eeuwen voor grote delen van de wereldbevolking nog steeds van levensbelang is, te bestempelen als irrelevant?

Geloof en ratio

Iemand heeft ooit besloten te beginnen met het opschrijven van de verhalen en anderen zijn tot het besluit gekomen dat er ergens ook een afgerond geheel moest zijn. Toch eindigt het daar niet mee, steeds weer ontstaan nieuwe verhalen, komen mensen God tegen op hun weg. Direct door levensveranderende gebeurtenissen of indirect, omdat ze zich aangesproken weten door de verhalen van anderen. Het geloof gaat de ratio te boven. Wanneer je er oog voor hebt grijpt het je steeds opnieuw aan. Maar in onze maatschappij lijkt alles erop gericht zo snel mogelijk van de ene uitdaging in de andere belevenis over te gaan. Geen seconde mag onbenut, geen tijd voor contemplatie, stil te staan bij vervlogen tijden of na te denken over diepere lagen. Druk, veel en doorjakkeren. Snelle verklaringen dus voor al dat toeval in ons leven en oplossingen bij elkaar verzinnen voor de onverwachte obstakels. Zolang alles maar in eigen hand is.

Inspiratie en troost

En toch blijft het geloof een terugkerend thema. Blijven er boeken geschreven worden, tentoonstellingen gevuld, vieringen georganiseerd en rituelen in stand gehouden. Blijven mensen geraakt worden, soms uit het niets, maar ook volgens de eeuwenoude gebaande wegen. Van Mozes tot Maria, ze bieden inspiratie en blijven fascineren. Ze wijzen allemaal de weg. Via grootmeesters als da Vinci en Rembrandt of je eigen bescheiden oma. Weg van onderzoek en feiten, naar leven en geloof.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *