Consumenten wensen

Kennis is tegenwoordig goed voor handen. Zonder al te veel moeite kan je informatie inwinnen over allerlei onderwerpen. Veel dingen worden op grote schaal onderzocht en de resultaten ervan gepubliceerd. Hierdoor kan je vrij snel meer te weten komen over iets dat je interesseert, zoals je gezondheid, de zorg of de economie. Je kunt je een mening vormen en hoeft zo bijvoorbeeld niet helemaal blanco bij een expert aan te schuiven. Waardoor je jezelf nog beter door zo’n echte kenner kunt laten informeren en desgewenst een goede beslissing kunt maken. Dat is wat ze in de gezondheidszorg dan een ‘mondige patiënt’ noemen.

Zo kan je jezelf ook verdiepen in onze voeding. Zodat je wat weet over de manier waarop ons eten bewerkt wordt, om er mooier uit te zien of langer mee te gaan. In de huidige hang naar ‘natuurlijk’, wil men zo veel mogelijk terug naar onbewerkte producten, want dat lijkt toch het meest gezond. En tot op zekere hoogte is het ook helemaal niet nodig om alleen kaarsrechte wortels, op grootte gesorteerde uien en ‘ready to eat’ avocado’s te eten. De Europese Unie helpt ons hierbij, door de nodige regels op te leggen voor gezonde productie van levensmiddelen. Onder andere door de introductie van E-nummers. http://www.voedingscentrum.nl/encyclopedie/e-nummers.aspx Op deze manier worden het minder ‘natuurlijke’ eten, wat we zo lekker vinden, toch niet al te ongezond. Het reguleert het gebruik van smaakversterkers, weekmakers en andere conserveringsmiddelen in ons voedsel. Uitgebreid geteste stoffen die bij normaal gebruik geen schade voor de gezondheid op zouden moeten leveren.

Toch worden ook deze nummers door sommige consumenten de boeman toegespeeld, want echt natuurlijk is het niet en verschillende nummers blijven omstreden. En soms blijkt de klant koning, zo was recent in het nieuws dat een grote soepen- en sauzenfabrikant zijn E-nummers gaat reduceren (http://www.volkskrant.nl/economie/honig-haalt-kunstmatige-smaakversterkers-uit-soepen-en-maaltijden~a4393114/). Er is een vergelijkbare bewustwording rond de productie van kippenvlees. Zo liggen er tegenwoordig pakjes in de schappen met het vlees van een ‘langzaam groeiende’ kippensoort is. Dat klinkt veel beter dan plofkip, die dan in een paar weken tijd op moet groeien tot een eetbare hoeveelheid. Maar al krijgt een kip gemiddeld 56 dagen om voor ons wenselijke proporties aan te nemen, betekent dat nog niet dat het per definitie beter is. http://www.kip.nl/duurzaamheid.aspx Daarbij is de kip echt niet de enige slecht behandelde diersoort die op ons bord beland, maar je moet ergens beginnen.700x259-header-kip

De vraag is in hoeverre dergelijke wensen van consumenten reëel zijn. In het geval van soepen en sauzen blijkt het dus mogelijk om met het nodige onderzoek de producten zo te houden als de consument gewend is, maar dan met minder zout, vet en E-nummers. En ook kippen kunnen blijkbaar onder diervriendelijker omstandigheden tot gezonder vlees opgroeien. Spannend wat dat op gaat leveren en heel mooi als het lukt, want dan was het blijkbaar voor niets al die tijd een stuk ongezonder. Bewustwording en regelgeving zijn daarom uitermate belangrijk, want alleen zo kan een verandering in ons consumptiegedrag ontstaan. In die zin is de huidige ‘biologisch en natuurlijk’ hype heel gezond. Maar wanneer we echt meer richting natuurlijk willen, denk ik dat er niets anders op zit dan onze geliefde gewoontes doorbreken. Als je minder E-nummers wilt, eet dan minder kant en klare sauzen, maaltijden, snoep en snacks. Maak zelf je eten op basis van onbehandelde, verse producten. Dat kost meer tijd, moeite en geld en vaak houdt het daar dan op. We willen het vaak zo rigoureus aanpakken en kijken vol bewondering naar mensen die zelf hun eten verbouwen en klaarmaken. Dat lukt helaas maar een enkeling, omdat het merendeel van ons het overgrote deel van zijn tijd kwijt is aan werk en gezin. Laat je daarom goed informeren en waai niet met iedere reclamewind mee, wat minder voorverpakt en geprakt is voor iedereen beter, evenals wat minder vlees.

Geef een reactie