Chocoladeletter feest

Om als producent je product populair te houden, moet je regelmatig nieuwe acties bedenken. Je merk steeds opnieuw uitvinden en aanprijzen. Sinterklaas is zo’n gelegenheid om weer goed van jezelf te laten horen. Zo ook Tony’s Chocolonely. Wanneer je hun chocoladeletters koopt (zelfs met stukjes pepernoot erin!) krijg je er een kwartetspel bij. Een kennisspel om de problematiek van de cacao productie nog maar eens onder de aandacht te brengen. Een lokkertje zoals iedereen die dezer dagen heeft, maar wel één met inhoud.

Kinderarbeid

Dat het nog steeds hard nodig is om kritisch te kijken naar de cacao sector, blijkt wel uit cijfers die in juli naar buiten gebracht werden in de Global Slavery Index. Hierin wordt ingezoomd op Ghana en Ivoorkust, samen verantwoordelijk voor 60% van de cacao productie. Hierbij zijn meer dan 2 miljoen kinderen betrokken. Kinderen die gedwongen worden door derden of door omstandigheden, omdat er anders helemaal geen geld voor levensonderhoud is. In zowel Ghana als Ivoorkust werden meer dan 900 volwassenen en 600 kinderen die op de cacaoplantages werken geïnterviewd. Waaruit onder andere bleek dat ook het merendeel van de kinderen in het afgelopen jaar werkte met chemicaliën, onveilig gereedschap en te zwaar werk moest verrichten.

Sociaal ondernemerschap

Het is niet toevallig dat in het rapport onder andere wordt ingezoomd op de productie van cacao. Tony’s is sponsor van het onderzoek. Voor wie meer wil weten over de persoonlijke verhalen achter deze getallen is er ook een boek verschenen en een tentoonstelling in het Tropenmuseum. Zo probeert het merk op vele manieren hun boodschap onder de aandacht te brengen en samenwerkingen aan te gaan. Zelfs de eerste Nederlandse leerstoel over sociaal ondernemerschap is mede mogelijk gemaakt door deze chocoladebaas.

De essentie van de pietendiscussie

Zo weten ze een ernstig probleem serieus aan te pakken én te verkopen aan de consument. Misschien kunnen we proberen de discussie rond sinterklaas en piet ook meer inhoudelijk te maken. Waar gaat het eigenlijk om? Is slavernij iets uit het verleden en moeten we er daarom niet in een traditie aan vasthouden? Of is het nog actueel en moeten we er dus iets tegen doen? Want zolang het merendeel van onze zoetigheid is verkregen over de ruggen van miljoenen kinderen, kunnen we dáár beter onze energie in steken.

Geef een reactie