Calimero-complex

Inmiddels is in 5 provincies vogelgriep ontdekt. Even op een rijtje: 26 november 190.000 eenden in verschillende bedrijven; 1 december 8.500 eenden; 12 december 63.000 kippen; 17 december 14.000 eenden en 40.000 kippen; 18 december ruim 28.500 kippen; 22 december 6.600 dieren en een naastgelegen bedrijf. Maar we zijn er nog niet, want bij de laatste grote uitbraak, in 2003, werden 30 miljoen beesten geruimd van 1.300 bedrijven. Gelukkig is zalm al jaren heel populair als kerstmaal.

Een internationaal onderzoek heeft de verspreiding van de vogelgriep nader onderzocht. Men was nog niet op de hoogte van de vliegroutes van trekvogels en vroeg zich af wat het verband was tussen verschillende uitbraken over de wereld. Het onderzoek is vooral heel lovend over de voortreffelijke samenwerking van allerlei universiteiten. Op deze manier kan men goed in kaart brengen hoe vliegroutes lopen en zodra ergens een virus opduikt, de goegemeente waarschuwen. Ook kan men in de gaten houden om welke variant het gaat, want niet alle varianten zijn even besmettelijk. Maarja, trekvogels blijven vliegen waar ze willen en nemen hun ziektes overal mee naartoe. Die dieren leven in relatief kleine groepen, als daarvan een hele groep sterft aan de griep zijn dat er enkele tientallen tegelijk. Dat is nogal wat anders dan wanneer het een pluimveebedrijf betreft. Daar komt nog bij dat men, naast het besmette bedrijf ook de bedrijven binnen een straal van 1 kilometer preventief ruimt, ook wanneer daar geen griep wordt aangetroffen. Bedrijven binnen een straal van 10 kilometer worden voor 30 dagen hermetisch afgesloten, om verdere verspreiding te voorkomen. Dat betekent dat mestkuikens vast komen te zitten, nog langer in een opfokhok. Eieren mogen ook niet vervoerd, dus rotten weg. Zo is er dus nog heel wat meer dierenleed, dan alleen van die vergaste exemplaren.

De vraag die dan toch rijst, is hoeveel dieren er nog geruimd moeten worden voordat het doordringt, dat alles wat kan niet perse hoeft. Omdat vogels klein zijn, niet zeuren over ruimtegebrek en niet zoveel poep produceren zitten ze met duizenden op elkaar. Allicht moeten we inmiddels concluderen dat het blijkbaar toch niet kan. Hoe kan je met droge ogen kipnuggets voor een euro wegschranzen, wetende dat het vlees dat op die manier ‘geproduceerd’ wordt ten koste kan gaan van duizenden levens?! Hopelijk is de hele plofkip campagne een begin van een veel breder bewustzijn van wat we veroorzaken met onze manier van leven. Wij mensen zijn vrij kortzichtig wat dat betreft, ik geef een voorbeeld. Laatst volgde ik een discussieprogramma. Het ging erover dat in Nederland bijna geen paardenvlees gegeten wordt. Terwijl er heel veel paarden zijn, allemaal scharreldieren, want ze worden lekker recreatief gehouden. Lekker vlees ook. Men vroeg zich af waarom we niet wat meer van die paarden zouden eten. Maar nee, aan zo’n dier zijn we zo verknocht, die heeft van die mooie grote ogen, dat kun je toch niet zomaar dood maken. En hoe zit het met die guitige kleine oogjes van de kip dan? Het is zo’n verwrongen beeld in ons hoofd. Dat we niet allemaal vegetarisch kunnen of willen is begrijpelijk, maar er zijn wel meer mogelijkheden dan dat we de risico’s blijven nemen die we nu accepteren.

Één reactie op “Calimero-complex

  1. Weer een erg goed schrijven! Interessant, hoe scharrelder het dier, hoe minder aantrekkelijk voor consumptie! Emoties, we kunnen niet zonder en het maakt het leven soms heerlijk onlogisch.

Geef een reactie