Boerenfatsoen

Een paar weken geleden zijn we gaan kamperen bij een boer. Koken op zelf gehakt hout, verse melk en een kijkje in het boerenbedrijf. Een melkveehouderij in dit geval, prachtig die koeien die de hele dag in de wei lopen. Ze hoefden alleen tweemaal daags naar binnen om gemolken te worden. Precies zoals we dat graag zien als westerse consumenten, dieren die een beetje de vrijheid hebben en toch volop produceren van wat wij nodig hebben.

Nu is dit maar een kant van het verhaal. De keerzijde is dat voor al die zuivelconsumptie van ons de kalfjes van die koeien na een of twee dagen van hun moeder gescheiden en in een klein verblijf gehouden worden. De stierkalveren zijn de plofkippen onder de koeien, die moeten binnen afzienbare tijd zo dik mogelijk worden. Hetgeen toch nog zo’n 20 maanden duurt. De vrouwtjes worden later zelf melkkoe en mogen dan lekker naar buiten, zij het gescheiden van hun kroost.

Door een aantal dagen het leven op een boerderij mee te maken, kijk je toch weer met andere ogen naar je zuivelproducten. Als ik dan in een krant een netelige column lees over boeren die hun dieren te kort doen, wordt ik daar wat knorrig van. De beste agrariër probeert zich in alle mogelijke bochten te wringen om zijn veehouderij zo diervriendelijk mogelijk te houden, aan de nodige regels te voldoen en ook nog financieel het hoofd boven water te houden. Dat is een haast onmogelijke klus. Het boerenbedrijf is een manier van leven, geen werk dat je ’s avonds naast je neerlegt. Natuurlijk zijn de mensen begaan met hun dieren en zullen ze al het mogelijke doen om ze zo goed mogelijk te verzorgen. Maar het moet ook tegen een zo laag mogelijke prijs, omdat wij er niet meer voor over hebben.

Dus ik raad je aan op je volgende vakantie ook eens te gaan glampen. Je leeft met het ritme op de boerderij, of niet want daar ben je vrij in. Je kunt genieten van een prachtig uitzicht en relatieve rust, afgezien van de geluiden van de veehouderij. Met een beetje geluk geen wifi en ’s nachts van een mooie sterrenhemel genieten. Je krijgt weer wat inzicht in en gevoel bij de herkomst van je voedingsmiddelen en bovendien verdient de boer er een leuk zakcentje bij.

Geef een reactie