Bezinning

We leven in spannende tijden. Hoe meer je erover leest en hoort, je lijkt steeds je ideeën bij te moeten stellen. Is hier sprake van complot theorieën of betreft het nep nieuws en het verdraaien van de feiten zoals wij die dachten te kennen? In hoeverre kan je mensen verantwoordelijk houden voor daden van jaren geleden, door leden uit hun bevolking begaan? Stopt de verantwoordelijkheid voor iemands handelingen na een berechting, na het einde van diens leven of draagt het nog door tot de derde en vierde generatie?

Een tijd om te gedenken, 40 dagen lang, het uitzien naar Pasen. Het is een christelijke traditie, die zich ieder jaar herhaald. Men vraagt zich wel eens af in hoeverre het geloof met dit soort ‘gewoonten’ aan elkaar hangt. De waarde ervan kan echter juist liggen in dit steeds opnieuw nadenken over hetgeen er destijds gebeurt is. Bedenken wat dit voor ons te betekenen heeft, ook nu weer. Daarbij de actualiteiten in een ander perspectief plaatsend, want lijkt het ieder jaar niet alsof de wereld in brand staat? We vliegen van hot naar her en owja, er is ook nog Pasen. Omdat je ieder jaar weer in een andere fase van je leven zit, met wisselende omgevingsfactoren, waardoor je de geschiedenis zelf weer vanuit een ander oogpunt bekijkt. Telkens vallen je andere details op, verschillende mensen die een rol spelen en verwonder je jezelf dat het zo heeft kunnen lopen.

Het bezinnen in de veertig dagen tijd kan gepaard gaan met het vasten, al dan niet vooraf gegaan door carnaval. Afzien van onze dagelijkse beslommeringen, om je meer te kunnen concentreren op de Bijbel en de weg die Jezus gegaan is. Of je focust juist meer op je omgeving, omdat dit was wat Jezus zelf ook deed. Ondanks dat Hij wist wat Hem te wachten stond, zorgde Hij voor wie Hem nodig had of de mensen daar nu om vroegen of niet. Daarbij gaat het er hoe dan ook om dat je stil wordt, stil te midden van al dat geraas en geschreeuw. Een stap op de plaats, om te bepalen waar het werkelijk om draait in het leven.

En natuurlijk moet je altijd weer verder met het dagelijks leven en alles wat daarin speelt. Maar door van tijd tot tijd stil te zijn, te gedenken en te vieren, doe je nieuwe kracht op. Je beseft dat het al eeuwen zo doorgaat, zonder dat we er zelf een jaar aan toe kunnen voegen met onze zorgen. Het enige wat je zelf iets aan kunt doen is de manier waarop je je eigen leven probeert te leven, nu en hierna.

Geef een reactie