Bevolking onderzoeken

We worden graag serieus genomen, iedereen vindt zijn mening relevant en ventileert die dan ook gretig via alle mogelijke kanalen. Oude vormen blijven populair, zoals demonstreren en rellen, maar er komen ook genoeg nieuwe manieren bij. Je maakt ergens een account aan en kunt je gang gaan. De vraag is hoe we met deze vele manieren van uitdrukken van ongenoegen omgaan. Zolang journalisten op het binnenhof blijven hangen en voor iedere opmerking die iemand ergens op het web plaatst om een reactie vragen van de premier, lijkt het alsof er veel aandacht en dus belang is bij het gezwets. Helemaal links laten liggen kan ook niet. Maar allicht is het vooral een zaak voor cybercrime specialisten om zich mee bezit te houden, binnen de grenzen van het wereldwijde web. Dat levert al genoeg werk op om werkelijke dreiging te traceren in de brei van dagelijkse berichten.

Preventie of onnodige onrust?

Naast onze mening heeft ook onze gezondheid hoge prioriteit. Je doktersbezoek stel je niet, zoals vroeger wel gebeurde, eindeloos uit tot de situatie onhoudbaar is. Nee, je gaat preventief op zoek naar mogelijke ellende, alvorens je er enige hinder van ondervindt. Ook hier komen naast de oude, beproefde methoden steeds nieuwe werkwijzen bij. Tegenwoordig kan je de poep opsturen  om te zien of er iets mis mee is, wat een uitvinding! Toch verbaasde ik mij over de enorme aantallen mensen die iets opgestuurd hebben en hoe ontzettend weinig daarvan daadwerkelijk kanker of een voorstadium daarvan hadden. De onderzoekers noemen het een succes, er deden immers meer mensen mee en er werden meer afwijkingen gevonden dan verwacht. Het staat buiten kijf dat er ook veel mensen gebaat zijn bij dit onderzoek, het betreft een sluipende ziekte die je niet makkelijk of vaak laat zelf ontdekt.

Speld in een hooiberg

Maar dat 50% van de mensen een belastend vervolgonderzoek moest ondergaan zonder daadwerkelijk iets te mankeren is blijkbaar verwaarloosbaar. Wel is na het vooronderzoek de afkapwaarde voor deelname aan het onderzoek al aangepast, maar je hoopt toch dat men na verloop van tijd nog wat beperktere groepen gaat uitnodigen of verder kan voorselecteren op basis van meerdere kenmerken van de te onderzoeken populatie. Maar ook bij het bevolkingsonderzoek naar borstkanker, dat zachtjes aan al 20 jaar loopt, wordt bij ‘slechts’ 7 op de 1000 dames werkelijk kanker of een voorstadium daarvan gevonden. Ook hier is het dus zaak om werkelijke dreiging te detecteren.

Vrijwillig?

De vraag is dus wanneer je mensen vraagt om hun medewerking of mening en wanneer je dat aan experts moet overlaten? En zijn de experts zelf voldoende onafhankelijk en geïnformeerd om hierover te oordelen? Kan een instelling wiens corebusiness onderzoek is, goed evalueren of er voldoende meerwaarde is? Zijn we niet vooral bezig met heel veel kennis en werk vergaren? Het uitdijen van systemen, zonder dat we er werkelijk grip op hebben? Gelukkig kunnen we bij een bevolkingsonderzoek nog zelf besluiten of we deelnemen, dat wordt een heel ander verhaal wanneer een arrestatieteam je straat in marcheert en je zelf doelwit blijkt te zijn.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *