Wat een weer de afgelopen dagen! Dat was voor de meesten van ons weer echt even genieten. Het onmiskenbare geluid van krakend sneeuw en ijs. Voelen dat je leeft! In de kou meters maken met slee en/ of op schaatsen. Tot je neus en tenen bevroren zijn, eindelijk rode blossen op die bleke quarantaine snoetjes. Niet te vergelijken met het verplichte doelloze rondje lopen, puur om aan je dagelijks benodigde lichaamsbeweging te komen.
Saamhorigheid om het geklungel met de gladheid. Samen zoeken naar plaatsen waar het veilig en rustig genoeg is. Als je geluk had zelfs koek en zopie bij een dolgelukkig koffie-to-go punt.
Veel beter kon het bijna niet.

Echte ontmoeting

Maar er was ook een ander live initiatief, een pilot om op streng gecontroleerde manier een aantal events te organiseren. Voorzichtig aan mogen de echte geluksvogels onder ons weer een klein beetje genieten van het ‘echte ontmoeten’. Gezellig met 500 mensen tegelijk naar een congres. Wie had dat gedacht, al in de tweede maand van 2021?!
Binnenkort volgen (alles uiteraard sub conditione corona) nog wat andere activiteiten voor ontspanning, zoals theater, een festival en voetbal, want daar is het ons natuurlijk om te doen. Die congressen waren eigenlijk ook best heel goed online te organiseren.
En zo zijn er ineens allerlei vreugdevolle gebeurtenissen, na een eindeloze lijdensweg.

Kroon

En dat terwijl de herinnering aan De Lijdensweg net weer begint. Vorig jaar zaten we aan het begin van de ‘eerste golf’ tijdens de veertigdagentijd. Ik zal niet snel vergeten dat een van de preken toen ging over het feit dat corona latijn is voor kroon. Waarmee een link werd gemaakt met de doornenkroon die Jezus droeg.
Het lijkt misschien ver gezocht, maar voor mij was het een mooie, bemoedigende vergelijking. Er is meer in het leven dan dit virus, dit gaat weer voorbij, iets waar we ons niet altijd even veel bewust van zijn. Het focussen op de traditie in plaats van de actualiteit geeft rust. Ik las een column van Maggi Dawn, die vindt dat we het vasten er dit jaar maar moeten overslaan. We zitten er al zo doorheen, dat we het er niet meer bij kunnen hebben.

Afzien

Daar kan ik persoonlijk niet zoveel mee. Wat de ijspret ons ook heeft laten zien is, volgens mij, juist dat het goed is om soms af te zien. Zoals momenteel bijvoorbeeld winterzwemmen erg populair is. Je ziet er als de bergen tegenop, maar als je doorzet geeft het een boost.
Datzelfde geldt voor het vasten. Het is flink doorbijten af en toe, maar het levert je ook rust op en focus op relevante dingen. Het gaat daarbij niet om wat je allemaal niet doet, want daar hebben we inderdaad genoeg van. Het gaat om bewustwording van de (overbodige) gewoonten en luxe. Dat we op ieder gewenst moment ruimschoots aan onze behoeften kunnen voldoen en daardoor een beetje verzadigd raken, lauw en ontevreden. Terwijl je, wanneer je een tijdje alleen in het hoogstnoodzakelijke levensonderhoud voorziet, tijd overhoudt. Zo kom je eindelijk toe aan echte contemplatie en solidariteit.