Over het leven, nu en hierna

maand januari 2020

Natuur en de stad, vogeltjes kijken

Afgelopen weekend was het weer tijd voor de landelijke tuinvogeltelling. Leuk staaltje statistiek in je achtertuin. Al laat een snelle blik op de resultaten ook weer zien hoe lastig dat is. Een van de overburen, weliswaar aan het water, maar toch in het centrum van de stad, zou in een half uur tijd 107 vogels hebben geteld.

Voortschrijdend inzicht

Het mooie van ons brein is toch wel dat we voortdurend kunnen evalueren. Wat is verstandig, wat is leuk en waar kan het nog beter? Je mening en gedrag bijstellen op basis van wat je overkomt, leert of ervaart. Eenvoudig omdat je één keer je neus brand aan het bakblik, nadat je te dichtbij aan het snuffelen was toen het uit de oven kwam. Maar ook met betrekking tot onderwerpen als de zin van het leven of je levensovertuiging.

Plastic funestic

Mijn oma vroeg, na afloop van een feestje, wie de halve ui mee naar huis wilde nemen, omdat zij die in haar eentje toch niet op ging eten. En iedereen reageerde met, “ja hoor oma, een halve ui kan je nu toch nog wel weggooien!” Dat is dus een praktisch voorbeeld van de generatiekloof en allicht een gemis in onze opvoeding.

Urban jungle

Per toeval ontdekte ik het plantenasiel. En bij nader inzien past het wel in de lijn der verwachting van ons impulsief koopgedrag en het vervolgens net zo vlot afdanken van wat bij nader inzien toch niet helemaal onze smaak is. Zo kan je naast kleren en spullen, zelfs planten een goede tweede kans bieden.

© 2020 MiWorries — Ondersteund door WordPress

Thema door Anders NorenOmhoog ↑