MiWorries

Over het leven, nu en hierna

Frisse start

Op het merendeel van de Nederlandse scholen, is het eerste woord dat de kinderen in groep 3 leren schrijven, het persoonlijk voornaamwoord ‘ik’. Het is een heel makkelijk woordje om mee te beginnen en je oorsprong zoeken bij de ‘aap’ is ook niet alles. Maar het is wel tekenend voor onze maatschappij. Alles voor het ik, zo lijkt het.

Plastic in je appel

Uit recent onderzoek blijkt dat microplastics met het grondwater door planten opgenomen worden. Zo krijgen we de deeltjes niet alleen binnen via vis uit zee, maar ook met het eten van bijvoorbeeld appels of wortels.

Naïef

De documentaire toont ook de kracht van naïviteit. Soms is het maar goed dat je vooraf niet weet wat een onderneming je gaat kosten. Je probeert dingen en ontdekt mogelijkheden waarvan je geen weet had. En op zijn minst weten de Chesters’ met deze film anderen te inspireren en te bewijzen dat het wel degelijk anders kan.

Vakidioot

Ongetwijfeld gaat het zo met handboeken, waaraan hele volksstammen aan specialisten meeschrijven. Eer iedereen zijn hoofdstukje herzien heeft, de benodigde collegae content aanleveren en weer anderen hun plasje daarover hebben gedaan, ben je zo een paar jaar verder.

Leven en laten leven

We horen verontrustende berichten uit wildparken, want de rangers worden vaak betaald vanuit potjes gespekt door toeristen. Nu deze inkomsten wegvallen, zijn er niet voldoende middelen om parkwachters in te zetten. Waardoor men bang is voor een toename van het stropen.

Robuuste kerk

Geduld is een van de cruciale deugden, voor wie in een wereld vol geweld willen leven als vreedzame mensen. Alleen dan kunnen we hoop houden op een betere wereld.

Dierbare herinnering

Vroeger ging je van ’s ochtends vroeg tot ’s avonds laat op in je werkzaamheden. Iets wat we tot voor kort nog hersenloos werk noemden. Terwijl we er nu, met knetterende koppijn en een computerbochel, achter komen hoe waardevol dat eigenlijk is.

Sterren en stippen

Laatst kocht ik voor de kinderen een verzameling verhalen die op een prachtige manier de draak steken met ons kuddegedrag. Een boek om er nog vaak bij te pakken. Om de kinderen de mallotigheid van hypes in te laten zien en te hopen dat het ook bij onszelf beklijft.

Geprotocolleerde rompslomp

Het gevoel van saamhorigheid, dat lijkt versterkt door de wereldwijde situatie, wordt gebruikt om steun te betuigen. In de hoop dat we door massaal aandacht vragen, eindelijk werkelijk het verschil kunnen maken. Alle ad hoc maatregelen voor een moment over boord, om verzet te tonen tegen ongeschreven regels die al decennia lang gedoogd en gevoed worden.

Leerzame periode

Prachtig en frustrerend tegelijk om te zien dat je er tijdens gymnastiek wordt uitgeplankt door je zoon. Bovenal is het voor ouders een volgende stap in karaktervorming.

Duurzaamheid van eigen bodem

Er komen steeds meer initiatieven die het voor de gemiddelde mens, die duurzaamheid belangrijk vindt, maar niet zijn leven eraan kan/ wil weiden, mogelijk maken om verantwoord te leven.

Kameraad of waanbankier

We leven in een vrij land en we zouden ons daar meer bewust van moeten worden. Wij hebben wel een keuze! Correspondenten als Joris Luyendijk en Anna Fifield weten dat als geen ander.

Wecken en wormen

In Rotterdam kan je al een tijdje verpakkingsvrij je levensmiddelen inkopen. Dit blijkt een duurzame methode die binnenkort waarschijnlijk in heel Nederland uitgerold wordt. Voor nu kan je in ieder geval alvast een potje cadeau doen aan de voedselbank.

In het moment

We blazen het moment geweldig op en verzwelgen er volledig in, zo lijkt het. Nu het publieke leven tijdelijk vrijwel helemaal stil staat, grijpen we alles aan om niet geconfronteerd te hoeven worden met onze eigen hersenspinsels.

Flatten the curve

Nu blijkt maar waar zo’n quarantainetijd al niet goed voor kan zijn. Zelfs de compostwormen zijn populairder dan ooit tevoren. Iemand schreef me dat er nu tijd is om in duurzaamheid te investeren.

Crisis

Wat is er mis met het woord pandemie vroeg ik me af? Klinkt het te schattig, omdat het op panda lijkt? Is het een te moeilijk woord? Dat we er de ernst niet van inzien, wanneer je iets geen crisis noemt?

Babel

Een dergelijke crisissituatie bepaalt ons bij onze kwetsbaarheid en geglobaliseerde samenleving enerzijds, anderzijds leert het ons de luxe herwaarderen. Voor allerlei gewoonten gaan we nog eens overwegen of het nu werkelijk nodig is.

Plastic dieet

Vanuit het hygiëneprotocol van het ziekenhuis was ik ook thuis erg verknocht geraakt aan handalcohol. Gelukkig leer je met kinderen al snel dat niet steriel over het algemeen ook schoon genoeg is. Voor een groot deel komt het dus neer op bewustwording, het kiezen van de juiste producten en weten wat de mogelijke alternatieven zijn.

Hoe zullen we leven?

Wells zet je met dit boek goed aan het denken. Zo gebruikt hij een maatschappelijk probleem als obesitas als metafoor voor de lauwheid van ons leven. Onze samenleving heeft geen overkoepelend doel om voor in vorm te komen. Het draait in ons leven veelal om geld en keuzes. We hebben niet door dat dit geen doelen op zich zijn, maar middelen om iets anders te bereiken.

Ecologische voetafdruk

Een snelle rekensom maakt duidelijk dat de laagste score 1,2 aardbol zou zijn, hetgeen een heel frustrerend vooruitzicht is. Het betekent dat we in het westen niet in staat zijn om bovenmatig veel grondstoffen op te souperen, behalve wanneer we allemaal in een zelfvoorzienend tiny house met moestuin gaan leven. Owja, dat was ook precies het nieuws, dat als we zo doorgaan, we sowieso niet genoeg ruimte hebben. Nu maar hopen dat alle campagnes voor meer leraren aanslaan, zodat een legertje Boyan Slats’ opgeleid kan worden om deze problemen op te lossen.

Misericordia

Dit is onze cultuur. Waarin we geen verantwoordelijkheid nemen, maar een zondebok aanwijzen en die vooral in zijn eigen sop gaar laten koken. Dat krijgen onze jongeren mee in de lift van hun studentenflat. Laten we onszelf weer wat meer barmhartigheid gunnen, een werkelijk open en eerlijke blik naar onze medemens! Gevolgd door actie, te beginnen met iets kleins als het ondertekenen van een petitie.

Digitaal geloof

Dat er in de play store de nodige nuttige apps te vinden zijn, is inmiddels wel duidelijk, denk ik. Zelf had ik alleen nog niet zo de link gelegd tussen geloof en apps. Voor mij blijft geloof iets van rust zoeken in hoofd en hart. Dat laat zich niet zo makkelijk combineren met een online device.

Natuur en de stad, vogeltjes kijken

Afgelopen weekend was het weer tijd voor de landelijke tuinvogeltelling. Leuk staaltje statistiek in je achtertuin. Al laat een snelle blik op de resultaten ook weer zien hoe lastig dat is. Een van de overburen, weliswaar aan het water, maar toch in het centrum van de stad, zou in een half uur tijd 107 vogels hebben geteld.

Voortschrijdend inzicht

Het mooie van ons brein is toch wel dat we voortdurend kunnen evalueren. Wat is verstandig, wat is leuk en waar kan het nog beter? Je mening en gedrag bijstellen op basis van wat je overkomt, leert of ervaart. Eenvoudig omdat je één keer je neus brand aan het bakblik, nadat je te dichtbij aan het snuffelen was toen het uit de oven kwam. Maar ook met betrekking tot onderwerpen als de zin van het leven of je levensovertuiging.

Plastic funestic

Mijn oma vroeg, na afloop van een feestje, wie de halve ui mee naar huis wilde nemen, omdat zij die in haar eentje toch niet op ging eten. En iedereen reageerde met, “ja hoor oma, een halve ui kan je nu toch nog wel weggooien!” Dat is dus een praktisch voorbeeld van de generatiekloof en allicht een gemis in onze opvoeding.

« Oudere berichten

© 2020 MiWorries — Ondersteund door WordPress

Thema door Anders NorenOmhoog ↑